دعاهای صادره از امام مهدی علیه السلام در عصر غیبت صغری صفحه 205

1- از آتش و گذشت از همه گناهانش را دارد. از طرفی هم تو ای مولایم، بزرگ ترین آرزو و تکیه گاهش هستی.

2- خدایا همین طور درخواست می کنم به درخواست های شریف و دستاویزهای محکمت

3- که در این ماه مرا با رحمت وسیع و نعمت بی پایان و نفسی که تا زمان ورود

4- به قبر و سرای آخرت، به هر چه روزی اش کنی، قانع باشد، فرا بگیری.

دعای بیست و چهارم: دعای امام زمان علیه السلام در ایام ماه رجب

دعای امام زمان علیه السلام در ایام ماه رجب(1)

از محمّد بن ابی رواد رواسی نقل شده است که محمّد بن جعفر دهان به من گفت: بیا به مسجد صعصعه برویم؛ زیرا حضرت امیرعلیه السلام در آن نماز خوانده و ائمه هدایت به آنجا تشریف آورده اند. به همین جهت مکان مبارکی است. راه افتادیم و به مسجد رفتیم.

در همان موقعی که ما نماز می خواندیم، مردی از شترش پیاده شد، آن را در سایه بست، و وارد مسجد شد. دو رکعت نماز خواند و با حوصله تمام، آن را طول داد. بعد دست هایش را بلند کرد و دعایی را که در ادامه خواهد آمد، خواند. بعد از دعا، بلند شد و سوار مرکبش شد تا برود. ابو جعفر دهّان به من گفت: نمی خواهی برویم و بپرسیم که او کیست؟ بلند شدیم و پیش او رفتیم.

گفتیم. تو را به خدا قسم می دهیم تو کیستی؟ گفت: به نظر شما ممکن است که من کی باشم؟ دهّان گفت: من فکر می کنم شما حضرت خضر هستید. به من نگاه کرد و گفت: نظر تو چیست؟ گفتم: نظر من هم، همان است که دهّان گفت!

فرمود: به خدا قسم، من کسی هستم که خضر مشتاق دیدار اوست. برگردید من امام زمانتان هستم.