درگذشت حضرت خدیجه علیها السلام صفحه 5

و تو، زما باد سلام

دَم جان دادن خود دُر سُفتی / در وصایا به پیمبر گفتی

به ره عشق منم مدهوشت / کفنم کن به ردای دوشت 9

از همه می بُرد و به تو می پیوندد

حضرت خدیجه بعد از ازدواج با پیامبر از سوی تمام زنان و خویشان طرد شده بود به او سلام نمی کردند و جواب سلام او را نمی دادند. زنان مکّه جاهلانه او را ملامت می کردند که با وجود جاه و مال و مقام همسر یتیمِ عبداللّه شده است. حضرت خدیجه بی توجّه به همه این ملامت ها تنها دغدغه خاطرش این بود که نکند این سخنان یاوه موجب رنجش خاطر بهترین مخلوق خدا و همسر مهربانش شود.

آرامش جان رسول

یکی از موهباتی که خدا به انسان می دهد داشتن همسری مهربان و صبور است و خدیجه موهبت خدا به پیغمبر بود او پاسدار آرامش و آسایش خانه رسول خدا بود.

زخم های جسم و جان همسر را التیام می بخشید و اسباب آرامش جان پیغمبرخدا را فراهم می کرد و او را در به جای آوردن وظیفه خطیرش _ که همانا روشن کردن چراغ هدایت مردم بود _ یاری می داد.

بانوی اول اسلام

خدیجه علیها السلام افتخار و شایستگی این را داشت که بانوی اول اسلام باشد. در آن جوّ دهشت زای جاهلیت چراغ هدایت و ایمان در ضمیر خدیجه علیها السلام روشن بود. خدیجه اوّلین کسی بود که به پیامبری محمّد صلی الله علیه و آله وسلم و به یگانگی خدای محمد صلی الله علیه و آله وسلم ایمان آورد. هنگامی که رسول خدا از غارحراء به خانه خدیجه علیها السلام آمد، از او پرسید: ای محمّد، این چه نوری است که در تو مشاهده می کنم؟» پیامبر گفت: «این نور پیغمبری است. بگو لااله الااللّه محمدا رسول الله». خدیجه علیها السلام گفت: سال هاست که از پیغمبری تو