صحیفه مهدیه صفحه 127

سالی نیز در نجف ، بیماری وبا زیاد شده بود و بسیاری بر اثر آن جان خود را از دست دادند و مردم مضطرب و پریشان خاطر گشته بودند . چون این گونه دیدم از شهر بیرون رفته و این کار را انجام دادم و از خدا خواستم وبا را برطرف کند . سپس وارد شهر شدم و به کسی نگفتم چه کاری انجام داده ام . ولی به نزدیکانم خبر برطرف شدن وبا را دادم .

به من گفتند : از کجا می گویی؟ گفتم : مستند خود را در این گفتار به شما نمی گویم .

گفتند: فلانی و فلانی دیشب به وبا مبتلا شدند . گفتم : این طور نیست به طور حتم ، قبل از دیشب مبتلا شده بودند . و بعد از تحقیق درستی گفتارم ثابت

شد .

چندین بار دوستانم گرفتار سختی ها شدند و من این کار را به آنان یاد دادم و به سرعت مشکلاتشان رفع شد .

روزی در خانه یکی از دوستان بودم ، از گرفتاری و سختی حال او اطّلاع پیدا کردم و این کار را به او یاد دادم و به خانه ام بازگشتم . بعد از زمان کوتاهی صدای کوبیدن درب را شنیدم و همان مرد به خانه من آمد و گفت : از برکت دعای فرج ، مشکلم رفع شد و مالی بدست آوردم ؛ چه مقدار نیاز داری تا به تو بدهم ؟

گفتم : من به برکت این دعا هیچ گونه احتیاجی ندارم ولی برایم ماجرایت را بگو .

گفت: جریان این بود که بعد از رفتن تو از خانه ام به حرم حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام مشرّف شده و این کار را انجام دادم وقتی از حرم شریف بیرون آمدم مردی را ملاقات کردم و او به اندازه نیازم به من بخشید .

نماز استغاثه به امام زمان علیه السلام

خلاصه این که من اثر این کار را خیلی زود دیدم . امّا فقط به کسی که در تنگنا و نیاز شدید باشد این دعا را یاد می دهم و خودم انجام نمی دهم مگر این که در چنین حالی باشم ؛ چون نامگذاری این دعا به دعای فرج توسّط امام زمان صلوات اللَّه علیه این مطلب را می رساند که در زمان شدّت گرفتاری و در تنگنا اثر می کند .(11)