صحیفه مهدیه صفحه 166

در کتاب »مکیال المکارم« آمده است : از این دعا چند چیز استفاده می شود :

اوّل : مستحبّ است دعا کردن در حقّ حضرت حجّت صلوات اللَّه علیه و درخواست تعجیل فرج آن حضرت بعد از نماز ظهر .

دوّم : مستحبّ است بالا بردن دست ها هنگام دعا برای حضرت حجّت ارواحنا فداه .

سوّم : مستحبّ است شفیع گرفتن ائمّه و درخواست کردن به حقّ ایشان ، قبل از طلب حاجت .

چهارم : مستحبّ است حمد و ستایش خدای عزّ وجلّ در ابتدای دعا .

پنجم: مستحبّ است مقدّم داشتن صلوات بر محمّد و آل محمّدعلیهم السلام بر طلب حاجت .

ششم : پاک کردن روان از گناهان به وسیله استغفار و مثل آن ؛ تا روان پاک و برای اجابت آماده شود . شاهد این مطلب ، طلب مغفرت و رهایی از آتش است که امام علیه السلام درخواست نموده است .

هفتم : منظور از ولیّ مطلق که بدون اضافه و قید باشد در گفتار ائمّه علیهم السلام و دعای ایشان همان مولای مان صاحب الزمان ارواحنا فداه است .

هشتم : مستحبّ است دعا کردن در حقّ اصحاب و یاوران حضرت .

نهم : امام صلوات اللَّه علیه در هر حالی شاهد بر اعمال بندگان است ، آن ها و رفتارشان را می نگرد که جمله »چشم تو در میان بندگانت« به آن اشارت و دلالت دارد .