صحیفه مهدیه صفحه 178

بی حُسَّادی، وَتَکْفِیَنیهِمْ بِکِفایَتِکَ، وَتَتَوَلّانی بِوِلایَتِکَ ، وَتَهْدِیَ رها گردانی ، و به کفایت خود مرا از آنان کفایت کنی ، و به ولایت خود مرا سرپرستی نمایی ، قَلْبی بِهُداکَ، وَتُؤَیِّدَنی بِتَقْواکَ، وَتُبَصِّرَنی)وَتَنْصُرَنی( بِما فیهِ رِضاکَ، و قلبم را به هدایت خود هدایت سازی، و به تقوای خود مرا نیرو بخشی ، و مرا در آنچه رضای توست بینا و آگاه گردانی ، وَتُغْنِیَنی بِغِناکَ یا حَلیمُ . إِلهی وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی دَعاکَ بِهِ و به بی نیازی خود مرا بی نیاز سازی، ای بردبار ؛ خدای من؛ از تو می خواهم به واسطه آن اسمت که به آن اسم، عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ وَخَلیلُکَ إِبْراهیمُ عَلَیْهِ السَّلامُ ، حینَ أَرادَ نُمْرُودُ بنده و پیامبر و دوستت حضرت ابراهیم - که بر او درود باد - تو را خواند ، هنگامی که نمرود إِلْقآئَهُ فِی النَّارِ ، فَجَعَلْتَ لَهُ النَّارَ بَرْداً وَسَلاماً ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ خواست او را در آتش بیندازد ؛ پس، آتش را بر او سرد و سلامت قرار دادی ، و دُعآءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ دعایش را اجابت

کردی، و تو به او نزدیک بودی ای نزدیک ، )می خواهم( که بر محمّد و آل مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تُبَرِّدَ عَنّی حَرَّ نارِکَ، وَتُطْفِئَ عَنّی لَهیبَها، وَتَکْفِیَنی محمّد درود فرستی ، و حرارت آتشت را بر من سرد گردانی ، و شعله آن را از من خاموش کنی حَرَّها ، وَتَجْعَلَ نآئِرَهَ أَعْدآئی فی شِعارِهِمْ وَدِثارِهِمْ ، وَتَرُدَّ و از حرارتش مرا کفایت کنی، و آتش فتنه انگیز دشمنانم را در لباس های زیر و روی شان )ظاهر و باطن ایشان( قرار دهی ، کَیْدَهُمْ فی نُحوُرِهِمْ ، وَتُبارِکَ لی فیما أَعْطَیْتَنیهِ ، کَما بارَکْتَ و نیرنگ شان را به خودشان باز گردانی ، و در آنچه به من عطا فرمودی برکت دهی؛ همچنان که برکت دادی عَلَیْهِ وَعَلی الِهِ ، إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ الْحَمیدُ الْمَجیدُ . إِلهی بر او و بر دودمانش ؛ همانا تو بسیار بخشنده، ستوده شده و باشکوه و عظمتی . خدای من؛ وَأَسئَلُکَ بِالْاِسْمِ الَّذی دَعاکَ بِهِ إِسْماعیلُ عَلَیْهِ السَّلامُ ، فَجَعَلْتَهُ از تو می خواهم به آن نامی که به واسطه آن ، اسماعیل - که بر او درود باد - تو را خواند؛ پس او را نَبِیّاً وَرَسُولاً ، وَجَعَلْتَ لَهُ حَرَمَکَ مَنْسَکاً وَمَسْکَناً وَمَأْویً ، پیامبر و رسول قرار دادی ، و حرمت را برایش محلّ عبادت و منزلگاه و پناهگاه قرار دادی، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَنَجَّیْتَهُ مِنَ الذَّبْحِ(7) ، وَقَرَّبْتَهُ رَحْمَهً مِنْکَ ، و دعایش را اجابت نمودی، و او را از قربانی شدن نجات بخشیدی ، و از رحمت و لطف خود وی را مقرّب ساختی، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، و

تو به او نزدیک بودی، ای نزدیک؛ )می خواهم( بر محمّد و آل محمّد درود فرستی وَأَنْ تَفْسَحَ لی فی قَبْری، وَتَحُطَّ عَنّی وِزْری، وَتَشُدَّ لی أَزْری، و قبرم را وسعت دهی و بار سنگین گناه را از من برداری و پشتم را محکم سازی ، وَتَغْفِرَ لی ذَنْبی ، وَتَرْزُقَنِی التَّوْبَهَ بِحَطِّ السَّیِّئاتِ ، وَتَضاعُفِ و گناهم را ببخشی و توبه را روزیم کنی با فرو ریختن زشتی ها و بدی ها و افزودن خوبی ها و الْحَسَناتِ ، وَکَشْفِ الْبَلِیَّاتِ ، وَرِبْحِ التِّجاراتِ ، وَدَفْعِ مَعَرَّهِ نیکی ها و برطرف کردن بلاها ، و سود تجارت ها ، و دور کردن بدی ها و اذیّت های السِّعایاتِ ، إِنَّکَ مُجیبُ الدَّعَواتِ ، وَمُنْزِلُ الْبَرَکاتِ ، وَقاضِی سخن چینی ها ؛ همانا تو اجابت گر دعاها و فرو فرستنده برکت ها ، و برآورنده الْحاجاتِ، وَمُعْطِی الْخَیْراتِ ، وَجَبَّارُ السَّماواتِ . إِلهی وَأَسْئَلُکَ حاجت ها ، و بخشنده خیرات و خوبی ها، و جبّار و حاکم آسمان هایی . خدای من؛ از تو می خواهم بِما سَأَلَکَ بِهِ ابْنُ خَلیلِکَ إِسْماعیلُ عَلَیْهِ السَّلامُ ، اَلَّذی نَجَّیْتَهُ به آنچه که به واسطه آن از تو خواست فرزند دوستت اسماعیل - که بر او درود باد - آن کسی که او را مِنَ الذَّبْحِ ، وَفَدَیْتَهُ بِذِبْحٍ عَظیمٍ ، وَقَلَّبْتَ لَهُ الْمِشْقَصَ حینَ )حَتَّی( از کشته شدن نجات بخشیدی، و قربانی بزرگ را از طرف او فدیه قرار دادی و برای او کارد را برگرداندی ؛ هنگامی که ناجاکَ مُوقِناً بِذَبْحِهِ ، راضِیاً بِأَمْرِ والِدِهِ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، با تو مناجات کرد در حالی که یقین به کشته شدن خود داشت و راضی به امر پدرش بود ؛ پس دعایش را

برای او اجابت نمودی وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، و تو به او نزدیک بودی، ای نزدیک ؛ )می خواهم( بر محمّد و آل محمّد درود فرستی وَأَنْ تُنْجِیَنی مِنْ کُلِّ سُوءٍ وَبَلِیَّهٍ ، وَتَصْرِفَ عَنّی کُلَّ ظُلْمَهٍ و مرا از هر بدی و بلایی نجات دهی و هر تاریکی شدید را از من باز گردانی 1 . الذَّبح - به فتح ذال - : یعنی کشته شدن، و به کسر ذال: یعنی چیزی که کشته می شود .

وَخیمَهٍ ، وَتَکْفِیَنی ما أَهَمَّنی مِنْ اُمُورِ دُنْیایَ وَ اخِرَتی ، وَما و کفایتم کنی آنچه را از اُمور دنیا و آخرتم که مرا اندوهگین ساخته است ، و آنچه اُحاذِرُهُ وَأَخْشاهُ، وَمِنْ شَرِّ خَلْقِکَ أَجْمَعینَ ، بِحَقِّ الِ یس . إِلهی از آن پرهیز می کنم و می ترسم ، و از شرّ همه آفریدگانت به حقّ آل محمّد علیهم السلام . خدای من؛ وَأَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی دَعاکَ بِهِ لُوطٌ عَلَیْهِ السَّلامُ ، فَنَجَّیْتَهُ از تو می خواهم به آن نامت که به واسطه آن ، لوط - که بر او درود باد - تو را خواند، پس او وَأَهْلَهُ مِنَ الْخَسْفِ وَالْهَدْمِ وَالْمَثُلاتِ وَالشِّدَّهِ وَالْجُهْدِ ، و اهلش را از فرو رفتن )در زمین( و ویران شدن )خانه ها( و شکنجه ها و سختی و مشقّت نجات دادی وَأَخْرَجْتَهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظیمِ ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، و او و اهلش را از گرفتاری بزرگ رهانیدی ، و دعایش را اجابت نمودی، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، و تو به او نزدیک بودی، ای

نزدیک ؛ )می خواهم( بر محمّد و آل محمّد درود فرستی ، وَأَنْ تَأْذَنَ لی بِجَمیعِ ما شُتِّتَ مِنْ شَمْلی ، وَتُقِرَّ عَیْنی بِوَلَدی و مرا اجازه دهی به جمع نمودن تمام کارهای پراکنده ام ، و دیده ام را به فرزندم وَأَهْلی وَمالی ، وَتُصْلِحَ لی اُمُوری ، وَتُبارِکَ لی فی جَمیعِ و خانواده ام و مالم روشن گردانی ، و اُمورم را اصلاح کنی ، و تمام حالاتم را مبارک گردانی ، أَحْوالی ، وَتُبَلِّغَنی فی نَفْسی امالی ، وَأَنْ تُجیرَنی مِنَ النَّارِ ، و مرا به آرزوهایم در مورد خودم برسانی، و از آتش پناهم دهی ، وَتَکْفِیَنی شَرَّ الْأَشْرارِ بِالْمُصْطَفَیْنَ الْأَخْیارِ ، اَلْأَئِمَّهِ الْأَبْرارِ ، و مرا کفایت کنی از بدیِ بدکاران ، به واسطه برگزیدگان نیکان ، )یعنی( امامان نیکوکار وَنُورِ الْأَنْوارِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ الْأَخْیارِ ، اَلْأَئِمَّهِ و روشنی بخش روشنی ها، محمّد و آل او که پاکان و پاکیزگان و نیکان اند ، پیشوایان الْمَهْدِیّینَ ، وَالصَّفْوَهِ الْمُنْتَجَبینَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعینَ ، هدایت گر ، و برگزیدگان نجیبان - که درودهای خدا بر تمام شان باد - هستند . وَتَرْزُقَنی مُجالَسَتَهُمْ ، وَتَمُنَّ عَلَیَّ بِمُرافَقَتِهِمْ ، وَتُوَفِّقَ لی و همنشینی آنان را روزی من گردانی ، و بر من به رفاقت و همراهی آنان منّت گذاری ، و مرا موفّق به صُحْبَتَهُمْ، مَعَ أَنْبِیآئِکَ الْمُرْسَلینَ، وَمَلآئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ، وَعِبادِکَ همدمی و همنشینی ایشان نمایی ، با پیامبران رسالت داده شده ، و فرشتگان مقرّبت، و بندگان الصَّالِحینَ، وَأَهْلِ طاعَتِکَ أَجْمَعینَ، وَحَمَلَهِ عَرْشِکَ وَالْکَرُّوبیّینَ. نیکوکار و صالحت، و تمام فرمانبرداران تو و حاملان عرشت و فرشتگان کرّوبیان . إِلهی وَأَسْاَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی سَأَلَکَ بِهِ یَعْقُوبُ ،

وَقَدْ کُفَّ بَصَرُهُ، خدای من؛ از تو می خواهم به آن نامت که به واسطه آن ، یعقوب از تو درخواست کرد ، در حالی که چشمش کور شده وَشُتِّتَ شَمْلُهُ )جَمْعُهُ(، وَفُقِدَ قُرَّهُ عَیْنِهِ ابْنُهُ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ، و اجتماعش پراکنده شده ، و نور چشمش )یعنی( پسرش گم شده بود ؛ پس دعایش را اجابت نمودی وَجَمَعْتَ شَمْلَهُ، وَأَقْرَرْتَ عَیْنَهُ، وَکَشَفْتَ ضُرَّهُ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً و پراکندگی او را جمع نمودی ، و چشمش را روشن کردی، و گرفتاریش را برطرف نمودی ، و تو به او نزدیک بودی، یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَأْذَنَ لی ای نزدیک؛ )می خواهم( بر محمّد و آل محمّد درود فرستی و مرا در بِجَمیعِ ما تَبَدَّدَ مِنْ أَمْری ، وَتُقِرَّ عَیْنی بِوَلَدی وَأَهْلی وَمالی ، جمع نمودن آنچه از امرم پراکنده شده اذن دهی و چشمم را به فرزندم و خانواده ام و مالم روشن نمایی، وَتُصْلِحَ شَأْنی کُلَّهُ ، وَتُبارِکَ لی فی جَمیعِ أَحْوالی ، وَتُبَلِّغَنی و تمام کارهایم را اصلاح کنی ، و همه حالات و تحوّلات زندگی را برایم مبارک گردانی ، و مرا به تمام فی نَفْسی امالی ، وَتُصْلِحَ لی أَفْعالی ، وَتَمُنَّ عَلَیَّ یا کَریمُ ، یا آرزوهایم در مورد خودم برسانی ، و کارهایم را اصلاح کنی، و بر من منّت گذاری ای بزرگوار ؛ ای ذَا الْمَعالی بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ . إِلهی وَأَسْئَلُکَ باِسْمِکَ صاحب بزرگی ها و برتری ها ؛ به رحمت تو ای مهربان ترین مهربانان ؛ خدای من؛ از تو می خواهم به آن اسمت الَّذی دَعاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ یُوسُفُ عَلَیْهِ السَّلامُ فَاسْتَجَبْتَ

لَهُ، که به واسطه آن نام ، بنده و پیامبرت یوسف - که بر او درود باد - تو را خواند پس دعایش را اجابت کردی ، وَنَجَّیْتَهُ مِنْ غَیابَتِ الْجُبِّ ، وَکَشَفْتَ ضُرَّهُ ، وَکَفَیْتَهُ کَیْدَ إِخْوَتِهِ ، و او را از اعماق چاه نجات دادی، و گرفتاریش را برطرف نمودی، و او را از مکر برادرانش کفایت کرده وَجَعَلْتَهُ بَعْدَ الْعُبُودِیَّهِ مَلِکاً ، وَاسْتَجَبْتَ دُعآءَهُ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً و بعد از بندگی و بردگی او را پادشاه قرار دادی، و دعایش را اجابت نمودی، و تو به او نزدیک بودی یا قَریبُ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَدْفَعَ عَنّی ای نزدیک ، )می خواهم( بر محمّد و آل محمّد درود فرستی، و کَیْدَ کُلِّ کآئِدٍ ، وَشَرَّ کُلِّ حاسِدٍ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ . إِلهی نیرنگ هر حیله گر ، و شرّ هر حسود را از من دور کنی ، همانا تو بر هر چیزی توانایی . خدای من؛ وَأَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذی دَعاکَ بِهِ عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ مُوسَی بْنُ عِمْرانَ از تو می خواهم به آن نامت که به آن نام، بنده و پیامبرت موسی بن عمران تو را خواند إِذْ قُلْتَ تَبارَکْتَ وَتَعالَیْتَ »وَنادَیْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ آن هنگام که گفتی - ای پاک و بلندمرتبه - : »ما او را از طرف راست کوه طور فرا خواندیم وَقَرَّبْناهُ نَجِیّاً«(8) ، وَضَرَبْتَ لَهُ طَریقاً فِی الْبَحْرِ یَبَساً ، وَنَجَّیْتَهُ و او را برای رازگویی ، به خود نزدیک ساختیم« و راهی خشک در دریا برایش گشودی ، وَمَنْ مَعَهُ مِنْ بَنی إِسْرآئیلَ، وَأَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَهامانَ وَجُنُودَهُما، و او و

همراهانش از بنی اسرائیل را نجات دادی ، و فرعون و هامان و سپاهیانشان را غرق کردی ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَکُنْتَ مِنْهُ قَریباً یا قَریبُ ، أَسْئَلُکَ أَنْ و دعای موسی را اجابت نمودی ، و تو به او نزدیک بودی ، ای نزدیک ؛ )می خواهم( تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُعیذَنی مِنْ شَرِّ خَلْقِکَ ، بر محمّد و آل محمّد درود فرستی ، و مرا از شرّ آفریدگانت در پناه خود نگه داری ، وَتُقَرِّبَنی مِنْ عَفْوِکَ ، وَتَنْشُرَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ ما تُغْنینی بِهِ عَنْ و مرا با گذشتت مقرّب خود گردانی ، و از فضل خود بر من گسترش دهی آن قدر که مرا از جَمیعِ خَلْقِکَ ، وَیَکُونُ لی بَلاغاً أَنالُ بِهِ مَغْفِرَتَکَ وَرِضْوانَکَ ، تمام خلق بی نیاز کند ، و برایم به قدر کفایت باشد که به واسطه آن به آمرزش و رضوان تو برسم ، 1 . سوره مریم ، آیه 52 .

یا وَلِیّی وَوَلِیَّ الْمُؤْمِنینَ . إِلهی وَأَسْأَلُکَ بِالْإِسْمِ الَّذی دَعاکَ بِهِ ای صاحب اختیار من و صاحب اختیار مؤمنان . خدای من؛ از تو می خواهم به آن نامی که به واسطه آن ، عَبْدُکَ وَنَبِیُّکَ داوُودُ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَسَخَّرْتَ لَهُ الْجِبالَ ، بنده و پیامبرت داود تو را خواند ، پس دعایش را اجابت کردی ، و کوه ها را مسخّر و تحت فرمان او ساختی ، یُسَبِّحْنَ مَعَهُ بِالْعَشِیِّ وَالْإِبْکارِ ، وَالطَّیْرَ مَحْشُورَهٌ کُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ ، که با او در شام گاهان و صبح گاهان تسبیح گویند ، و پرندگانی که پیرامون او بودند همگی را فرمانبردار او گرداندی ، وَشَدَدْتَ