صحیفه مهدیه صفحه 181

تَمیلُ إِلَیْهِ وَلا تَهْواهُ وَلاتُحِبُّهُ دستور به ستم نمی دهی، و به آن راضی نیستی، و میل به آن نمی نمایی، و آن را نمی خواهی و دوستش نمی داری، وَلاتَغْشاهُ ، وَتَعْلَمُ ما فیهِ هؤُلآءِ الْقَوْمُ مِنْ ظُلْمِ عِبادِکَ وَبَغْیِهِمْ ونمی پوشانی آن را ؛ و می دانی آنچه را که این قوم از ظلم به بندگانت و تجاوزگری آن ها عَلَیْنا، وَتَعَدّیهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ وَلامَعْرُوفٍ، بَلْ ظُلْماً وَعُدْواناً وَزُوراً بر علیه ما ، و تعدّی و تجاوز ناحقّ و نامعروفشان که از روی ظلم و دشمنی و زور وَبُهْتاناً ، فَإِنْ کُنْتَ جَعَلْتَ لَهُمْ مُدَّهً لابُدَّ مِنْ بُلُوغِها ، أَوْ کَتَبْتَ و تهمت آن را انجام می دهند ؛ پس اگر بر ایشان مدّتی قرار دادی که باید آن مدّت بسر آید ؛ یا لَهُمْ اجالاً یَنالُونَها ، فَقَدْ قُلْتَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ وَوَعْدُکَ الصِّدْقُ مهلت هایی بر ایشان نوشتی و معیّن کردی که باید به پایان برسد ، پس تو گفتی - و سخنت حقّ و وعده ات راست است - : »یَمْحُو اللَّهُ ما یَشآءُ وَیُثْبِتُ وَعِنْدَهُ اُمُّ الْکِتابِ«(16) . فَأَنَا أَسأَلُکَ »آنچه را خدا بخواهد محو و نابود می کند و آنچه را بخواهد ثابت می دارد؛ و امّ الکتاب نزد اوست« . پس من از تو می خواهم، 1 . سوره رعد ، آیه 39 .

بِکُلِّ ما سَأَلَکَ بِهِ أَنْبِیآءُکَ الْمُرْسَلوُنَ وَرُسُلُکَ ، وَأَسْأَلُکَ بِما به واسطه تمام آن چه به آن ، پیامبران مرسل - که رسالت تبلیغ داشتند - و رسولانت از تو خواستند، و از تو می خواهم سَأَلَکَ بِهِ عِبادُکَ الصَّالِحُونَ، وَمَلآئِکَتُکَ الْمُقَرَّبُونَ، أَنْ تَمْحُوَ مِنْ به واسطه آنچه بندگان صالح و شایسته ات و فرشتگان مقرّبت با آن از تو

خواستند؛ که از اُمِّ الْکِتابِ ذلِکَ، وَتَکْتُبَ لَهُمُ الْاِضْمِحْلالَ وَالْمَحْقَ، حَتَّی تُقَرِّبَ امّ الکتاب )لوح محفوظ(، آن مدّت و مهلت را محو کنی و نابودی و پراکندگی و از هم پاشیدگی را برای شان بنویسی تا اجالَهُمْ ، وَتَقْضِیَ مُدَّتَهُمْ ، وَتُذْهِبَ أَیَّامَهُمْ ، وَتُبَتِّرَ أَعْمارَهُمْ ، اجل های شان را نزدیک سازی، و مدّت شان را پایان دهی، و روزهای شان را سپری سازی، و رشته عمرشان را پاره کنی، وَتُهْلِکَ فُجَّارَهُمْ ، وَتُسَلِّطَ بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ ، حَتَّی لاتُبْقِیَ و فاسقانشان را هلاک سازی، و بعضی از آن ها را بر بعضی دیگر مسلّط سازی؛ تا مِنْهُمْ أَحَداً ، وَلاتُنَجِّیَ مِنْهُمْ أَحَداً ، وَتُفَرِّقَ جُمُوعَهُمْ ، وَتَکِلَّ آن که یک نفر از آنان را باقی نگذاری ، و احدی از آنان را نجات ندهی، و اجتماع شان را متفرّق سازی؛ سِلاحَهُمْ ، وَتُبَدِّدَ شَمْلَهُمْ ، وَتُقَطِّعَ اجالَهُمْ ، وَتُقَصِّرَ أَعْمارَهُمْ ، و سلاح شان را ناتوان و بی اثر ، و جمع آنان را پراکنده کنی ، و مهلت ایشان را قطع ، و عمر شان را کوتاه ، وَتُزَلْزِلَ أَقْدامَهُمْ، وَتُطَهِّرَ بِلادَکَ مِنْهُمْ، وَتُظْهِرَ عِبادَکَ عَلَیْهِمْ ، و قدم های شان را متزلزل کنی؛ و سرزمین هایت را از وجودشان پاک، و بندگانت را بر آنان مسلّط سازی ؛ فَقَدْ غَیَّروُا سُنَّتَکَ، وَنَقَضُوا عَهْدَکَ، وَهَتَکُوا حَریمَکَ، وَأَتَوْا عَلی چرا که آنان سنّت تو را تغییر دادند ، و عهدت را شکستند ، و حریمت را هتک کردند ، ما نَهَیْتَهُمْ عَنْهُ ، وَعَتَوْا عُتُوّاً کَبیراً کَبیراً ، وَضَلُّوا ضَلالاً بَعیداً ، و آنچه نهی کردی انجام دادند و )از فرمان های تو( سرپیچی نمودند؛ سرپیچی و نافرمانی بزرگ بزرگ، و گمراه شدند گمراهی عمیق، فَصَلِّ

عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَأْذَنْ لِجَمْعِهِمْ بِالشَّتاتِ، وَلِحَیِّهِمْ پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و بر جمع و اجتماع آنان پراکندگی را ، و برای زنده آنان بِالْمَماتِ ، وَلِأَزْواجِهِمْ بِالنَّهَباتِ ، وَخَلِّصْ عِبادَکَ مِنْ ظُلْمِهِمْ ، مرگ را، و برای زوج هایشان غارت و چپاول را اراده کن و فرمان بده ؛ و بندگانت را از ستم آنان رهایی ده ، وَاقْبِضْ أَیْدِیَهُمْ عَنْ هَضْمِهِمْ، وَطَهِّرْ أَرْضَکَ مِنْهُمْ، وَأْذَنْ بِحَصَدِ و با شکست شان دست های شان را ببند ، و زمینت را از آنان پاک گردان، و فرمان بده به درو شدن و نابودی نَباتِهِمْ ، وَاسْتیصالِ شافَتِهِمْ ، وَشَتاتِ شَمْلِهِمْ ، وَهَدْمِ بُنْیانِهِمْ، یا زراعت شان و به از بین رفتن اموال شان و پراکندگی امورشان و نابودی اصل و اساس شان؛ ای ذَا الْجَلالِ وَالْإِکْرامِ . وَأَسأَلُکَ یا إِلهی وَإِلهَ کُلِّ شَیْ ءٍ ، وَرَبّی صاحب شکوه و بزرگواری . و از تو می خواهم ای معبود من؛ و ای معبود هر چیز؛ و ای پروردگار من وَرَبَّ کُلِّ شیْ ءٍ ، وَأَدْعُوکَ بِما دَعاکَ بِهِ عَبْداکَ وَرَسُولاکَ ، و پروردگار هر چیزی ؛ تو را می خوانم با آنچه دو بنده و دو فرستاده وَنَبِیَّاکَ وَصَفِیَّاکَ مُوسی وَهارُونَ عَلَیْهِمَا السَّلامُ ، حینَ قالا ، و دو پیامبر و برگزیده ات موسی و هارون - که بر آنان درود باد - تو را خواندند ؛ آن هنگام که گفتند داعِیَیْنِ لَکَ ، راجِیَیْنِ لِفَضْلِکَ ، »رَبَّنا إِنَّکَ اتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُ - در حالت دعاگویی به درگاهت و اُمیدواری به فضلت - : »پروردگارا ؛ تو ، به فرعون و گروهش زینَهً وَأَمْوالاً فِی الْحَیوهِ الدُّنْیا رَبَّنا لِیُضِلُّوا عَنْ سَبیلِکَ رَبَّنَا

در زندگی دنیا زیور و اموال بسیار بخشیدی که با آن بندگانت را از راه تو گمراه کنند؛ پروردگارا ؛ اطْمِسْ عَلی أَمْوالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلی قُلُوبِهِمْ فَلایُؤْمِنُوا حَتَّی یَرَوُا اموال آنان را نابود گردان، و دل های شان را سخت گردان، که اینان ایمان نیاورند، تا هنگامی که الْعَذابَ الْأَلیمَ«(17) ، فَمَنَنْتَ وَأَنْعَمْتَ عَلَیْهِما بِالْإِجابَهِ لَهُما إِلی أَنْ عذاب دردناک تو را مشاهده کنند« پس بر آنان با اجابت دعایشان منّت گذارده و نعمت دادی؛ تا این که قَرَعْتَ سَمْعَهُما بَأَمْرِکَ ، فَقُلْتَ اللَّهُمَّ رَبِّ »قَدْ اُجیبَتْ دَعْوَتُکُما فرمانت را به گوش آنان رساندی، پس گفتی : - ای خدا و ای پروردگار من؛ - »دعای شما را مستجاب کردم؛ فَاسْتَقیما وَلاتَتَّبِعانِّ سَبیلَ الَّذینَ لایَعْلَمُونَ«(18) . أَنْ تُصَلِّیَ عَلی پس هر دو استقامت بورزید ، و پیروی از راه مردم جاهل نکنید« . )می خواهم( که بر مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَطْمِسَ عَلی أَمْوالِ هؤُلآءِ الظَّلَمَهِ، وَأَنْ محمّد و آل محمّد درود فرستی، و اموال این ستم گران را محو و نابود کنی، و بر 1 و 2 . سوره یونس ، آیه 88 و 89 .

تَشْدُدَ عَلی قُلُوبِهِمْ ، وَأَنْ تَخْسِفَ بِهِمْ بَرَّکَ ، وَأَنْ تُغْرِقَهُمْ فی قلوب شان سخت گردانی ، و آنان را به بیابان خود فرو بری ، و در دریای خودت آنان را غرق بَحْرِکَ ، فَإِنَّ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ وَما فیهِما لَکَ ، وَأَرِ الْخَلْقَ کنی ؛ همانا آسمان ها و زمین و آنچه در آنهاست در اختیار توست ، قُدْرَتَکَ فیهِمْ ، وَبَطْشَتَکَ عَلَیْهِمْ ، فَافْعَلْ ذلِکَ بِهِمْ ، وَعَجِّلْ لَهُمْ و قدرت خود را در مورد آنان ، و سخت گیریت را بر ایشان

به مردم نشان بده ؛ این کار را درباره آنان انجام ده و برای آنان در ذلِکَ، یا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ، وَخَیْرَ مَنْ دُعِیَ، وَخَیْرَ مَنْ تَذَلَّلَتْ لَهُ این کار شتاب کن؛ ای بهترین کسی که از او درخواست شده؛ و بهترین کسی که خوانده شده؛ و بهترین کسی که برای او الْوُجُوهُ ، وَرُفِعَتْ إِلَیْهِ الْأَیْدی ، وَدُعِیَ بِالْأَلْسُنِ ، وَشَخَصَتْ إِلَیْهِ چهره ها به خاک مذلّت افتاده ؛ و دست ها به سوی او بالا رفته؛ و با زبان ها خوانده شده؛ و نگاه ها به سوی الْأَبْصارُ، وَأَمَّتْ إِلَیْهِ الْقُلُوبُ، وَنُقِلَتْ إِلَیْهِ الْأَقْدامُ، وَتُحُوکِمَ إِلَیْهِ او دوخته شده؛ و قلب ها به سوی او روی آورده؛ و قدم ها به سوی او برداشته شده؛ و داوری فِی الْأَعْمالِ . إِلهی وَأَنَا عَبْدُکَ أَسْأَلُکَ مِنْ أَسْمآئِکَ بِأَبْهاها، وَکُلُّ در کارها به سوی او برده شده است . خدای من؛ من بنده ات هستم که از تو می خواهم با شکوهمندترین نام هایت؛ البتّه تمام أَسْمآئِکَ بَهِیٌّ ، بَلْ أَسأَلُکَ بِأَسْمآئِکَ کُلِّها، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ نام های تو باشکوه است بلکه از تو به واسطه تمام نام هایت می خواهم که بر محمّد وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تُرْکِسَهُمْ عَلی اُمِّ رُؤُسِهِمْ فی زُبْیَتِهِمْ، وَتُرْدِیَهُمْ و آل محمّد درود فرستی، و اهل ستم را با مغز سرشان در حفره و گودالی که روی آن را پوشیده اند واژگون کنی ، و آنان را در فی مَهْوی حُفْرَتِهِمْ ، وَارْمِهِمْ بِحَجَرِهِمْ ، وَذَکِّهِمْ بِمَشاقِصِهِمْ ، عمق حفره هایشان بیندازی ، و با سنگ شان آنان را بزنی، و آنان را بکُشی با تیرهای شان ، وَاکْبُبْهُمْ عَلی مَناخِرِهِمْ ، وَاخْنُقْهُمْ بِوَتَرِهِمْ ، وَارْدُدْ کَیْدَهُمْ فی و با بینی شان بر زمین بکوبی،

و با زه کمان هاشان آنان را خفه کنی ، و نیرنگ شان را به خودشان نُحُورِهِمْ ، وَأَوْبِقْهُمْ بِنَدامَتِهِمْ ، حَتَّی یَسْتَخْذِلُوا وَیَتَضآءَلُوا بَعْدَ باز گردانی ، و با پشیمانی شان آن ها را هلاک سازی، تا بعد از غرورشان خوار و ذلیل شوند ، و پس از این همه نِخْوَتِهِمْ ، وَیَنْقَمِعُوا بَعْدَ اسْتِطالَتِهِمْ ، أَذِلّاءَ مَأْسُورینَ فی رِبَقِ خود برتربینی خُرد و کوچک شوند و بعد از گردنکشی خوار شوند ، در حالی که ذلیل های اسیر شده در بند حَبآئِلِهِمْ ، اَلَّتی کانُوا یُؤَمِّلُونَ أَنْ یَرَوْنا فیها ، وَتُرِیَنا قُدْرَتَکَ طناب هایشان باشند - همان طناب هایی که آرزو داشتند ما را در آن ببینند - و به ما قدرت خود را فیهِمْ ، وَسُلْطانَکَ عَلَیْهِمْ ، وَتَأْخُذَهُمْ أَخْذَ الْقُری وَهِیَ ظالِمَهٌ ، إِنَّ در مورد آنان، و سلطنت خود بر آنان را نشان بده، و آنان را مجازات کن همانند مجازات بلده هایی که اهل آن ظالم بودند؛ همانا أَخْذَکَ الْأَلیمُ الشَّدیدُ، وَتَأْخُذَهُمْ یا رَبِّ أَخْذَ عَزیزٍ مُقْتَدِرٍ، فَإِنَّکَ مجازاتت دردناک و شدید است ؛ ای پروردگار من؛ آنان را مجازات کن ، مانند مجازات فرد باعزّت و مقتدر ، زیرا تو عَزیزٌ مُقْتَدِرٌ، شَدیدُ الْعِقابِ، شَدیدُ المِحالِ . أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی نیرومند غالب و بااقتداری ، کیفر تو سخت و توانایی تو شدید است . خدای من؛ بر مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَعَجِّلْ ایرادَهُمْ عَذابَکَ الَّذی أَعْدَدْتَهُ محمّد و آل محمّد درود فرست ، و در وارد کردن )ظالمان( به عذابت که لِلظَّالِمینَ مِنْ أَمْثالِهِمْ ، وَالطَّاغینَ مِنْ نُظَرآئِهِمْ ، وَارْفَعْ حِلْمَکَ برای ستمکارانی مثل آن ها، و سرکشانی نظیر آنان آماده کرده ای تعجیل کن؛ و می خواهم که

بردباری خود را عَنْهُمْ ، وَاحْلُلْ عَلَیْهِمْ غَضَبَکَ الَّذی لایَقُومُ لَهُ شَیْ ءٌ ، وَأْمُرْ فی از آنان برداری و بر آنان غضبت را روا داری؛ غضبی که چیزی در برابر آن مقاومت و ایستادگی ندارد و در تَعْجیلِ ذلِکَ عَلَیْهِمْ بِأَمْرِکَ الَّذی لا یُرَدُّ وَلایُؤَخَّرُ ، فَإِنَّکَ شاهِدُ تعجیل غضبت بر آنان دستور بده ، دستوری که برنمی گردد و به تأخیر نمی افتد ؛ همانا تو شاهد کُلِّ نَجْوی ، وَعالِمُ کُلِّ فَحْوی ، وَلاتَخْفی عَلَیْکَ مِنْ أَعْمالِهِمْ هر گفتگو و رازی ، و آگاه از معنا و مفهوم هر کلامی ، و پنهان کاری آنان در کارهای شان بر تو خافِیَهٌ، وَلاتَذْهَبُ عَنْکَ مِنْ أَعْمالِهِمْ خآئِنَهٌ، وَأَنْتَ عَلّامُ الْغُیُوبِ، مخفی نمی ماند ؛ و هیچ یک از اعمال خائنانه آنان دور از نظرت نمی ماند ؛ و تو نسبت به آنچه پنهان است بسیار دانایی عالِمٌ بِما فِی الضَّمآئِرِ وَالْقُلُوبِ . وَأَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ وَاُنادیکَ بِما و به آنچه در خاطرها و نهادها و دل ها است آگاهی؛ و خدای من؛ از تو می خواهم و ندا می دهم به آن چه که ناداکَ بِهِ سَیِّدی ، وَسَئَلَکَ بِهِ نُوحٌ ، إِذْ قُلْتَ تَبارَکْتَ وَتَعالَیْتَ سرور من تو را به آن ندا داد؛ و به واسطه آن نوح از تو درخواست نمود آن هنگام که گفتی - ای که پاک و منزّه و بلندمرتبه ای - : »وَلَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجیبُونَ«(19) ، أَجَلِ اللَّهُمَّ یا رَبِّ أَنْتَ »و به راستی نوح ما را ندا داد پس ما چه خوب اجابت کنندگان هستیم« ، آری؛ خدای من؛ ای پروردگار من؛ تو نِعْمَ الْمُجیبُ ، وَنِعْمَ الْمَدْعُوُّ ، وَنِعْمَ الْمَسْئُولُ ، وَنِعْمَ الْمُعْطی ، بهترین اجابت

کننده ای ، و بهترین خوانده شده ای ، و بهترین درخواست شده هستی و بهترین عطا کننده ای؛ أَنْتَ الَّذی لاتُخَیِّبُ سآئِلَکَ، وَلاتَرُدُّ راجِیَکَ، وَلاتَطْرُدُ الْمُلِحَّ عَنْ تو همان کسی هستی که درخواست کننده ات را نا اُمید نمی کنی، و امیدوار به خودت را ردّ نمی کنی، و اصرار کننده را از بابِکَ ، وَلاتَرُدُّ دُعآءَ سآئِلِکَ ، وَلاتَمُلُّ دُعآءَ مَنْ أَمَّلَکَ ، وَلاتَتَبَرَّمُ دربارت نمی رانی، و دعای سئوال کننده ات را ردّ نمی کنی، و از دعای آرزومندت، گرفته و دل گیر نمی شوی، بِکَثْرَهِ حَوآئِجِهِمْ إِلَیْکَ، وَلا بِقَضآئِها لَهُمْ، فَإِنَّ قَضآءَ حَوآئِجِ جَمیعِ و از زیادیِ خواسته هایشان ، و به خاطر برآوردن خواسته هایشان به ستوه نمی آیی ؛ همانا برآوردن حاجات تمام خَلْقِکَ إِلَیْکَ فی أَسْرَعِ لَحْظٍ مِنْ لَمْحِ الطَّرْفِ ، وَأَخَفُّ عَلَیْکَ ، آفریدگانت در نزد تو سریع تر است از چشم برهم زدن، و سبک تر وَأَهوَنُ عِنْدَکَ مِنْ جَناحِ بَعُوضَهٍ . وَحاجَتی یا سَیِّدی وَمَوْلایَ ، و آسان تر است بر تو از بال پشه . و حاجت من ای آقا و مولای من ، وَمُعْتَمَدی وَرَجآئی ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ و تکیه گاه و امید من ؛ این است که می خواهم بر محمّد و آل محمّد درود فرستی ، و تَغْفِرَ لی ذَنْبی ، فَقَدْ جِئْتُکَ ثَقیلَ الظَّهْرِ بِعَظیمِ ما بارَزْتُکَ بِهِ مِنْ گناهم را ببخشی؛ زیرا به درگاهت آمدم در حالی که پشتم از بار گناهانم سنگین شده ؛ گناهان بزرگی که به واسطه آن ها با تو به سَیِّئاتی ، وَرَکِبَنی مِنْ مَظالِمِ عِبادِکَ ما لایَکْفینی ، وَلایُخَلِّصُنی مبارزه برخاستم، و حقوق زیادی از بندگانت بر عهده من است که جز تو کفایتم نمی کند ،