صحیفه مهدیه صفحه 209

گفتم : آقای من ، درباره روزه امروز چه می فرمایید ؟

حضرت فرمود :

امساک کن بدون این که نیّت روزه کرده باشی ؛ و افطار نما ، بدون آن که غذاهای لذیذ بخوری . تمام روز را روزه مدار و ساعتی پس از نماز عصر با جرعه ای از آب ، افطار کن . همانا در چنین ساعتی از روز عاشورا جنبش و هیاهوی دشمن تمام و جنگ و خونریزی شدید آن ها با خاندان پیامبر خاتمه یافت ، و در روی زمین سی کشته از آن ها در میان جسدهای پاک دوستان و هم پیمانانشان به خاک و خون افتاد . بر رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم این مصیبت بسیار گران و سخت است ؛ اگر آن حضرت اکنون زنده بود خودش صاحب عزای آنان بود .

عبداللَّه می گوید : حضرت چنان گریه کرد که محاسن مبارکش از اشک دیده اش آغشته شد ؛ سپس چنین فرمود :

خداوند عزّ وجلّ آفرینش نور را در روز جمعه - اوّلین روز ماه مبارک رمضان - در تقدیرش قرار داد؛ و تاریکی را در روز چهارشنبه )روز عاشورا( دهمین روز محرّم مانند چنین روزی آفرید . و برای هر یک از آن روزها ، راه و شیوه ای قرار داد .

ای عبداللَّه ؛ بهترین کاری که در این روز می توانی انجام دهی این است که لباس های پاکیزه ات را بپوشی و تسلّب نمایی .

عرض کردم : تسلّب چیست ؟

فرمود : گریبانت را باز کن و همانند عزاداران

آستین خود را بالا بزن ؛ سپس به بیابان بی آب و علف یا مکانی برو که کسی تو را نبیند ، یا منزل خلوتی اختیار کن ، یا به خلوتگاه دیگری برو و هنگام بالا آمدن آفتاب ، چهار رکعت نماز با رکوع و سجود نیکو بجای آور، و بین هر دو رکعتی سلام بده ؛ در رکعت اوّل سوره »حمد« و »قل یا أیّها الکافرون« ، و در رکعت دوّم سوره »حمد« و »قل هو اللَّه أحد« را بخوان .

سپس دو رکعت دیگر را بجای آور ؛ در رکعت اوّل »حمد« و سوره »احزاب« ، و در رکعت دوّم »حمد« و »منافقون« را بخوان ، یا سوره های دیگری را که می توانی بخوانی ، اختیار کن . سپس نماز را تمام کرده و به طرف قبر و بارگاه امام حسین علیه السلام رو می کنی و در نظر آور قتلگاه آن حضرت را و کسانی که با آن بزرگوار بودند - از فرزندان و اهل بیت ایشان - و بر او سلام و درود فرست ، و دشمنانش را نفرین نما و از کارهای شان بیزاری بجوی ؛ با این عمل ، خداوند تو را به مراتب بالایی در بهشت نایل کند و گناهانت را فرو ریزد . سپس از جایی که در بیابان یا هر محلّ خلوت دیگری که هستی ، چند قدم بردار و بگو :