صحیفه مهدیه صفحه 211

خدا ؛ حقّ و اهل آن را یاری کن، و باطل و اهل آن را نابود کن ، و با عَلَیْنا بِالنَّجاهِ، وَاهْدِنا إِلَی الْإیمانِ ، وَعَجِّلْ فَرَجَنا، وَانْظِمْهُ بِفَرَجِ رهایی ما از دست آنان بر ما منّت بگذار، و به راه ایمان هدایت مان فرما؛ و در فرج و گشایش امور ما تعجیل نما، و فرج ما را با فرج أَوْلِیآئِکَ ، وَاجْعَلْهُمْ لَنا وُدّاً ، وَاجْعَلْنا لَهُمْ وَفْداً . أَللَّهُمَّ وَأَهْلِکْ اولیایت سر و سامان ده ، آنان را دوست دار ما قرار ده، و ما را گروه پیام رسان ایشان گردان . بار خدایا ؛ هلاک گردان مَنْ جَعَلَ یَوْمَ قَتْلِ ابْنِ نَبِیِّکَ وَخِیَرَتِکَ عیداً ، وَاسْتَهَلَّ بِهِ فَرَحاً کسی را که روز شهادت فرزند پیامبرت و برگزیده ات را عید قرار داده است، و اظهار شادی و سرور را در آن روز مرسوم وَمَرَحاً، وَخُذْ اخِرَهُمْ کَما أَخَذْتَ أَوَّلَهُمْ، وَأَضْعِفِ اللَّهُمَّ الْعَذابَ کرده است؛ با دست انتقامت ، گریبان آخرشان را بگیر، همان طور که اوّلشان را گرفتار ساختی ، و عذاب و عقوبت را بر آنان وَالتَّنْکیلَ عَلی ظالِمی أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ ، وَأَهْلِکْ أَشْیاعَهُمْ که بر اهل بیت پیامبرت ستم ورزیدند دوچندان بگردان ؛ و رهبران و پیروان آنان را هلاک گردان؛ وَقادَتَهُمْ، وَأَبِرْ حُماتَهُمْ وَجَماعَتَهُمْ . أَللَّهُمَّ وَضاعِفْ صَلَواتِکَ و حمایت کنندگان و همه جمعیّت ایشان را ریشه کن نما و نابود فرما . خدایا ؛ درود وَرَحْمَتَکَ وَبَرَکاتِکَ عَلی عِتْرَهِ نَبِیِّکَ ، اَلْعِتْرَهِ الضَّآئِعَهِ الْخائِفَهِ و رحمت و برکاتت را بر عترت پیامبرت ، بیش از پیش نازل کن ؛ عترتی که حقّشان ضایع شد و از شرّ دشمنان همواره ترسان الْمُسْتَذَلَّهِ ،

بَقِیَّهِ الشَّجَرَهِ الطَّیِّبَهِ الزَّاکِیَهِ الْمُبارَکَهِ . وَأَعْلِ اللَّهُمَّ بوده، و در میان مردم به خواری کشیده شدند؛ و باقی مانده درخت پاک و پاکیزه و پربرکت )شجره طیّبه( بودند . خدایا ؛ کَلِمَتَهُمْ ، وَأَفْلِجْ حُجَّتَهُمْ ، وَاکْشِفِ الْبَلآءَ وَاللَّأْوآءَ ، وَحَنادِسَ کلمه آن ها را عالی و بلندمرتبه گردان، و حجّت شان را غالب و پیروز نما؛ و بلا و سختی و تاریکی های الْأَباطیلِ وَالْعَمی عَنْهُمْ ، وَثَبِّتْ قُلُوبَ شیعَتِهِمْ وَحِزْبِکَ عَلی باطل و ناروا و کوری را از آنان دفع کن؛ و دل های پیروان آن ها و حزب خودت را بر طاعَتِهِمْ وَوِلایَتِهِمْ وَنُصْرَتِهِمْ وَمُوالاتِهِمْ ، وَأَعِنْهُمْ وَامْنَحْهُمُ فرمان بری ، دوستی ، یاری و موالات آن ها ثابت و استوار بدار ؛ و آنان را کمک کن و در برابر اذیّت هایی که در راه تو به آنها می رسد الصَّبْرَ عَلَی الْأَذی فیکَ ، وَاجْعَلْ لَهُمْ أَیَّاماً مَشْهُودَهً ، وَأَوْقاتاً صبر و شکیبایی به ایشان عنایت فرما ؛ و برای آنان روزهای تاریخی، و اوقاتی مَحْمُودَهً مَسْعُودَهً ، یُوشِکُ فیها فَرَجُهُمْ ، وَتُوجِبُ فیها تَمْکینَهُمْ نیک و پسندیده قرار ده که فرج و گشایش امور آن ها ، بسی نزدیک باشد؛ و قدرت یافتن و پیروزی شان برسد وَنَصْرَهُمْ ، کَما ضَمِنْتَ لِأَوْلِیآئِکَ فی کِتابِکَ الْمُنْزَلِ ، فَإِنَّکَ قُلْتَ و آنان را بر امور مسلّط نمایی ، که این حقیقت را خود در کتابت تضمین فرموده ای و چنین گفته ای وَقَوْلُکَ الْحَقُّ » وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ امَنُوا مِنْکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ و گفته تو حقّ مطلق است : »خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند وعده لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ داده است

که در زمین خلافت دهد ، همان گونه که به پیشینیان آن ها نیز خلافت روی زمین را بخشید؛ لَهُمْ دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً و دین و آیینی را که برای آنان پسندیده پابرجا و برقرار سازد و ترس شان را به امنیّت و آرامش مبدّل کند )آن یَعْبُدُونَنی لایُشْرِکُونَ بی شَیْئاً «(1) . أَللَّهُمَّ فَاکْشِفْ غُمَّتَهُمْ ، یا مَنْ چنان( که تنها مرا پرستش کنند و چیزی را شریک من قرار ندهند« . خداوندا ؛ غم و اندوه آن ها را برطرف کن ؛ ای کسی که لایَمْلِکُ کَشْفَ الضُّرِّ إِلّا هُوَ ، یا أَحَدُ یا حَیُّ یا قَیُّومُ ، وَأَنَا یا جز او ، کس دیگری بیچارگی و سختی را نمی زداید ؛ ای خدای یگانه و همواره زنده و پاینده ؛ ای خدای من ؛ إِلهی عَبْدُکَ الْخآئِفُ مِنْکَ ، وَالرَّاجِعُ إِلَیْکَ ، اَلسَّآئِلُ لَکَ ، اَلْمُقْبِلُ همانا من بنده ترسان از تو هستم و به سوی تو باز می گردم و از تو درخواست می کنم و به درگاه تو عَلَیْکَ ، اَللّاجِئُ إِلی فِنآئِکَ ، اَلْعالِمُ بِأَنَّهُ لا مَلْجَأَ مِنْکَ إِلّا إِلَیْکَ . رو می آورم و به آستان امن تو پناه می برم و نیک می دانم که از ترس تو ، جز به خودت نمی توان پناه برد . أَللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْ دُعآئی، وَاسْمَعْ یا إِلهی عَلانِیَتی وَنَجْوایَ، وَاجْعَلْنی خدایا ؛ دعایم را بپذیر؛ ای خدای من ؛ به سخن آشکار و راز پنهان من گوش فرا ده، و مرا از آنان قرار ده مِمَّنْ رَضیتَ عَمَلَهُ ، وَقَبِلْتَ نُسُکَهُ ، وَنَجَّیْتَهُ بِرَحْمَتِکَ ، إِنَّکَ أَنْتَ که از کردارش خشنود هستی و اعمالش را

می پذیری و با رحمت خودت )او را از ورطه های زندگی( نجات می دهی ؛ 1 . سوره نور ، آیه 55 .

الْعَزیزُ الْکَریمُ. أَللَّهُمَّ وَصَلِّ أَوَّلاً وَ اخِراً عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، همانا تو خدای شکست ناپذیر بخشنده ای . خداوندا ؛ در ابتدا و انتها بر محمّد و آل محمّد درود فرست، وَبارِکْ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَارْحَمْ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ ، و برای محمّد و آل محمّد برکت و فزونی عطا کن، و بر محمّد و آل محمّد رحم نما بِأَکْمَلِ وَأَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ وَبارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلی أَنْبِیآئِکَ به نوعی کامل تر و برتر از درود و برکت و رحمتی که بر پیامبران وَرُسُلِکَ ، وَمَلآئِکَتِکَ وَحَمَلَهِ عَرْشِکَ بِلا إِلهَ إِلّا أَنْتَ . أَللَّهُمَّ و رسولان و فرشتگان و حاملان عرشت فرستاده ای؛ به حرمت این واقعیّت که جز تو خدایی نیست . خدایا ؛ وَلاتُفَرِّقْ بَیْنی وَبَیْنَ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ ، میان من و محمّد و آل محمّد - که درود تو بر او و ایشان باد - جدایی میفکن ؛ وَاجْعَلْنی یا مَوْلایَ مِنْ شیعَهِ مُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ وَفاطِمَهَ وَالْحَسَنِ و ای مولای من ؛ مرا از شیعیان و پیروان محمّد و علی و فاطمه و حسن وَالْحُسَیْنِ وَذُرِّیَّتِهِمُ الطَّاهِرَهِ الْمُنْتَجَبَهِ ، وَهَبْ لِیَ التَّمَسُّکَ و حسین و اولاد پاک و نیک نژاد و شریف آن ها قرار ده و به من توفیق عنایت کن که به بِحَبْلِهِمْ ، وَالرِّضا بِسَبیلِهِمْ ، وَالْأَخْذَ بِطَریقَتِهِمْ ، إِنَّکَ جَوادٌ کَریمٌ . ریسمان آن ها چنگ زنم، و به راه شان خشنود گردم و روش آنان را در پیش گیرم ؛ همانا تو بسیار کریم و

بخشنده هستی . سپس صورت به خاک بمال و بگو :

یا مَنْ یَحْکُمُ ما یَشآءُ وَیَفْعَلُ ما یُریدُ أَنْتَ حَکَمْتَ ، فَلَکَ الْحَمْدُ ای کسی که آنچه می خواهد حکم می کند، و هر چیزی را که اراده کند انجام می دهد ؛ حکم از آنِ توست ؛ پس حمد و ستایش سزاوار تو است مَحْمُوداً مَشْکُوراً، فَعَجِّلْ یا مَوْلایَ فَرَجَهُمْ ، وَفَرَجَنا بِهِمْ ، فَإِنَّکَ در حالی که ستایش شده و سپاسگزاری شده هستی . ای مولای من ؛ در فرج آنان و فرج ما که به سبب آنان تحقّق پیدا می کند تعجیل کن ، همانا ضَمِنْتَ إِعْزازَهُمْ بَعْدَ الذِّلَّهِ ، وَتَکْثیرَهُمْ بَعْدَ الْقِلَّهِ ، وَإِظْهارَهُمْ تو عزّت آن ها را پس از خواری ، و فزونی آنان را پس از کمی، و جلوه کردن شان را بَعْدَ الْخُمُولِ ، یا أَصْدَقَ الصَّادِقینَ ، وَیا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ . پس از گمنامی ضمانت کرده ای ؛ ای راست گوترین راست گویان ؛ ای مهربان ترین مهربانان ؛ فَأَسْأَلُکَ یا إِلهی وَسَیِّدی ، مُتَضَرِّعاً إِلَیْکَ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ ، ای خدای من؛ ای آقای من ؛ از تو با تضرّع و گریه و زاری به درگاه کرم و بخششت ، درخواست می کنم بَسْطَ أَمَلی وَالتَّجاوُزَ عَنّی، وَقَبُولَ قَلیلِ عَمَلی وَکَثیرِهِ، وَالزِّیادَهَ که آرزوهایم را تحقّق بخشی، و از گناهانم درگذری، و کم و زیاد عملم را بپذیری؛ فی أَیَّامی وَتَبْلیغی ذلِکَ الْمَشْهَدَ ، وَأَنْ تَجْعَلَنی مِمَّنْ یُدْعی و در مدّت عمرم زیاد مرا بدان حرم مطهّر و بارگاه شریف شرفیاب گردانی . مرا از کسانی قرار ده که فَیُجیبُ إِلی طاعَتِهِمْ وَمُوالاتِهِمْ وَنَصْرِهِمْ ، وَتُرِیَنی ذلِکَ قَریباً برای یاری ، دوستی و فرمان برداری ایشان خوانده می شوند و بی درنگ پاسخ

می دهند ، و این زمان را هر چه زودتر سَریعاً فی عافِیَهٍ ، إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدیرٌ .

با عافیت و سریع به من بنمایان که همانا تو بر آنچه بخواهی توانایی .

سپس سرت را به طرف آسمان بلند کن و بگو :