صحیفه مهدیه صفحه 216

از محمّد بن عبدالرحمان )شوشتری( روایت شده است که گفت : روزی از بنی رواس گذشتم ، یکی از دوستانم به من گفت : اگر دوست داری همراه ما به سوی مسجد صعصعه بیا ، تا در آنجا نماز بخوانیم ، زیرا این ماه ، ماهِ رجب است و زیارت این مکان های شریف که اولیاء ما قدم گذاشته اند ، و آن بزرگواران در آن ها نماز گزارده اند ثواب دارد ؛ و مسجد صعصعه یکی از آن اماکن می باشد .

محمّد بن عبدالرحمان می گوید : باهم به سوی مسجد صعصعه رفتیم و در این هنگام شتری را دیدیم که جلوی درب مسجد خوابانده شده بود ؛ داخل مسجد شدیم و به مردی برخورد کردیم که پیراهن حجازی بر تن و عمامه ای شبیه عمامه آن ها به سر داشت و در حالی که نشسته بود این دعا را می خواند ؛ من و همراهم نیز آن را حفظ کردیم ، و آن دعا این است :

)شیخ طوسی اعلی اللَّه مقامه می فرماید : در هر روز از ماه رجب مستحبّ است این دعا خوانده شود :(

أَللَّهُمَّ یا ذَا الْمِنَنِ السَّابِغَهِ ، وَالْآلاءِ الْوازِعَهِ ، وَالرَّحْمَهِ الْواسِعَهِ ، خدایا ؛ ای کسی که دارای لطف و احسان

فراوان ، و نعمت های گسترده، و رحمت فراگیر، وَالْقُدْرَهِ الْجامِعَهِ ، وَالنِّعَمِ الْجَسیمَهِ ، وَالْمَواهِبِ الْعَظیمَهِ ، و قدرت جامع و کامل ، و نعمت های عظیم و بخشش های بزرگ ، وَالْأَیادِی الْجَمیلَهِ ، وَالْعَطایَا الْجَزیلَهِ . یا مَنْ لایُنْعَتُ بِتَمْثیلٍ ، و هدیه های زیبا، و عطایای فراوان هستی. ای کسی که به وسیله تمثیل وصف نمی شود ، و به هیچ موجودی به عنوان وَلایُمَثَّلُ بِنَظیرٍ ، وَلایُغْلَبُ بِظَهیرٍ ، یا مَنْ خَلَقَ فَرَزَقَ ، وَأَلْهَمَ نظیر مثال زده نمی شود، و به کمک پشتیبان، مغلوب نمی شود؛ ای کسی که موجودات را خلق کرد؛ سپس به آنان رزق و روزی داد؛ و به آنان الهام فَأَنْطَقَ ، وَابْتَدَعَ فَشَرَعَ ، وَعَلا فَارْتَفَعَ ، وَقَدَّرَ فَأَحْسَنَ ، وَصَوَّرَ کرد؛ پس به سخن درآورد؛ و نوآوری نمود، سپس تشریع کرد؛ و برتری یافت، پس رفیع و بلندمرتبه گردید؛ و تقدیر کرد پس نیکو گردانید؛ فَأَتْقَنَ ، وَاحْتَجَّ فَأَبْلَغَ ، وَأَنْعَمَ فَأَسْبَغَ ، وَأَعْطی فَأَجْزَلَ ، وَمَنَحَ و تصویر کرد پس محکم نمود؛ و با دلیل استدلال کرد پس رَسا گردانید؛ و نعمت داد پس آن را کامل کرد؛ و عطا نمود فَأَفْضَلَ . یا مَنْ سَما فِی الْعِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ الْأَبْصارِ ، وَدَنا فِی پس آن را بیشتر کرد؛ و بخشش نمود ، و آن را فزونی داد . ای کسی که اوج گرفت در عزّت و توانمندی، و به همین خاطر دیدگاه های چشمان اللُّطْفِ فَجازَ هَواجِسَ الْأَفْکارِ ، یَا مَنْ تَوَحَّدَ بِالْمُلْکِ فَلا نِدَّ نتوانست به سوی او راه یابد؛ و آن قدر به لطافت نزدیک شده که از هر آنچه به ذهن خطور می کند می گذرد؛ ای کسی که

در پادشاهی، لَهُ فی مَلَکُوتِ سُلْطانِهِ ، وَتَفَرَّدَ بِالْآلاءِ وَالْکِبْرِیآءِ ، فَلا ضِدَّ لَهُ تنها هستی؛ پس همتایی برای او در قدرت و سلطنت بر هستی نیست ؛ و در نعمت ها و شکوه و عظمت، یگانه و بی مانند هستی ؛ پس فی جَبَرُوتِ شَأْنِهِ ، یا مَنْ حَارَتْ فی کِبْرِیآءِ هَیْبَتِهِ دَقآئِقُ لَطآئِفِ در مقام جبروت و استیلاء ضدّی برای او نیست ؛ ای کسی که لطایف و دقّت ها و ریزبینی های افکار و الْأَوْهامِ ، وَانْحَسَرَتْ دُونَ إِدْراکِ عَظَمَتِهِ خَطآئِفُ أَبْصارِ الْأَنامِ . تصوّرات و نیروی خیال در هیبت و شکوه او حیران و سرگردان، و در ادراک کمترین مرتبه بزرگی او دیدگان جستجوگر مردم ناتوان شده . یا مَنْ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِهَیْبَتِهِ ، وَخَضَعَتِ الرِّقابُ لِعَظَمَتِهِ ، وَوَجِلَتِ ای کسی که صورت ها به خاطر عظمت و جلال او خوار و ذلیل گردید و از بین رفت، و گردن ها به خاطر عظمت او خم شد و خاشع الْقُلُوبُ مِنْ خیفَتِهِ ، أَسْألُکَ بِهذِهِ الْمِدْحَهِ الَّتی لاتَنْبَغی إِلّا لَکَ ، گشت، و قلب ها از ترس او لرزان و هراسان شد ؛ به خاطر این، مدح و ثنایی که هیچ کس به غیر تو سزاوار و شایسته آن نیست؛ وَبِما وَأَیْتَ بِهِ عَلی نَفْسِکَ لِداعیکَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ ، وَبِما ضَمِنْتَ و به خاطر آنچه برای مؤمنانی که تو را می خوانند، بر خودت وعده داده ای؛ و به خاطر آنچه برای الْإِجابَهَ فیهِ عَلی نَفْسِکَ لِلدَّاعینَ . یا أَسْمَعَ السَّامِعینَ ، وَأَبْصَرَ دعاکنندگان، اجابت کردن را ضامن شده ای؛ از تو طلب می کنم. ای شنواترین شنوندگان، و بیناترین النَّاظِرینَ ، وَأَسْرَعَ الْحاسِبینَ ، یا ذَا الْقُوَّهِ الْمَتینِ ، صَلِّ عَلی

بینندگان، و سریع ترین محاسبه کنندگان ؛ ای صاحب نیرو و توان محکم ؛ بر مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبیّینَ، وَعَلی أَهْلِ بَیْتِهِ ] الْأَئِمَّهِ الصَّادِقینَ[ ، وَاقْسِمْ پایان بخش پیامبران حضرت محمّدصلی الله علیه وآله وسلم و اهل بیت او - که پیشوایان راستگو هستند - درود بفرست؛ و لی فی شَهْرِنا هذا خَیْرَ ما قَسَمْتَ ، وَاحْتِمْ لی فی قَضآئِکَ خَیْرَ در این ماه، بهترین قسمت ها را برای من قرار بده؛ و بهترین حکم را در قضا و قدر خودت برای من ما حَتَمْتَ ، وَاخْتِمْ لی بِالسَّعادَهِ فیمَنْ خَتَمْتَ ، وَأَحْیِنی ما حتمی گردان ، و پایان کار مرا به سعادت ختم کن، در میان کسانی که کارشان را به پایان رسانیدی ، و تا مادامی أَحْیَیْتَنی مَوْفُوراً ، وَأَمِتْنی مَسْرُوراً وَمَغْفُوراً ، وَتَوَلَّ أَنْتَ که مرا زنده نگه می داری نعمتت را بر من زیاد و فراوان بگردان؛ و مرا در حالی که شادان و بخشیده شده ام ، بمیران؛ و خودت نَجاتی مِنْ مُسآئَلَهِ الْبَرْزَخِ ، وَادْرَأْ عَنّی مُنْکَراً وَنَکیراً ، وَأَرِ نجات از پرسش های برزخ مرا بر عهده بگیر؛ و نکیر و منکر را از من دور کن؛ عَیْنی مُبَشِّراً وَبَشیراً، وَاجْعَلْ لی إِلی رِضْوانِکَ وَجِنانِکَ مَصیراً و مبشّر و بشیر را به من نشان بده؛ و بازگشت مرا به سوی بهشت و رضوان خودت قرار بده؛ وَعَیْشاً قَریراً ، وَمُلْکاً کَبیراً ، وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ کَثیراً . و زندگی خوش و کامیاب ، و دارایی بزرگ برایم قرار بده؛ و بر محمّد و آل او درود فراوان بفرست .

سپس آن مرد سجده ای طولانی کرد ، و از جایش برخاست و شترش را سوار

شد و از آنجا رفت .

دوستم به من گفت : به نظر ما او حضرت خضر علیه السلام بود ؛ چه شد که با او صحبت نکردیم ؟ گویا زبان ما را از صحبت کردن باز داشته بودند !