صحیفه مهدیه صفحه 232

پس می گویم : بدان هنگامی که عید فطر فرا رسد پس اگر صاحب حکومت و امور )امام زمان ارواحنا فداه( در ملّت و مملکتش تصرّف داشت و رعیّت او آن گونه بودند که مولای شان خواسته بود ، پس به آن حضرت به خاطر این که خدا به او رو کرده و به خاطر سلطنت و قدرتی که به او احسان نموده تهنیت گو ، سپس به خودت و کسی که نزد تو عزیز است و برای دنیا و اهل آن و برای هر کسی که به امامت آن حضرت سعادتمند شده و از وجودش و امامتش و یمن او و هدایتش و بهره های دولتش بهره مند است تبریک بگو .

و اگر کسی که معتقد به وجوب اطاعتش هستی از تصرّف در آنچه مقتضای ریاست او است منع شده باشد باید اثر خشم و غضب الهی بر تو نمودار باشد و بر آنچه از فضل و احسان او

از تو فوت شده حسرت و اندوه داشته باشی .

پس همانا روایت کرده ایم با سند خود به شیخ صدوق رحمه الله از کتاب »من لا یحضره الفقیه« و غیر آن با سند او به حنّان بن سدیر از عبداللَّه بن دینار از امام باقر علیه السلام ؛ که حضرت فرمودند :

ای عبداللَّه ؛ برای مسلمانان هیچ عید قربان و فطری نیست مگر این که در آن روز برای آل محمّد علیهم السلام حزن و اندوه تازه می شود .

عبداللَّه گوید : عرض کردم برای چه ؟

حضرت فرمودند : برای این که ایشان علیهم السلام حقّ خودشان را در دست دیگران می بینند .

می گویم : اگر احوال زمان ظهور را می دانستی و مستحضر بودی که در آن هنگام چگونه پرچم های اسلام به عدل و عدالت باز و احکام مردمان به فضل و دانش آشکار گشته و اموال در راه خدا به بندگان او بذل و بخشش می شود و آرزوها شاداب و خندان و برآورده شده ، و امنیّت و آرامش شامل نقاط دور و نزدیک می شود ؛ و نصرت و پیروزی ، انسان های ضعیف و ذلیل و غریب را فرا گرفته است ، و خورشید خوشبختی در دنیا طلوع کرده است و دنیا را روشن ساخته ، و خوشبختی و اقبال در زمین های پست و بلند گسترده گردیده ، و حکم روشن خداوند و سلطنت نیرومند او چنان ظاهر شده که خردها نشاطیافته و دل ها شادمان و همه کرانه ها را نور فرا گرفته ، به راستی عیدی که به فرا رسیدنش مسرور گشته ای بر تو مکدّر می گشت و می فهمیدی که از کرم خدا و الطاف او چه مقدار

از دست داده ای و گریه و سوز دل و آه و حسرت بر تو غالب می گشت و این سزاوارتر است و به وفا نسبت به کسی که نزد تو عزیز است نزدیک تر است .

دعای روز عید...