صحیفه مهدیه صفحه 234

همانا این روز ، روز عید ، شادی ، سرور و روزه گرفتن به خاطر سپاسگزاری از خداوند می باشد . روزه گرفتن در این روز معادل شصت ماه روزه گرفتن در ماه های حرام می باشد.

در این روز هر موقع که خواست ، )گرچه بهترین وقت آن نزدیک ظهر می باشد؛ و آن ساعتی است که حضرت علی علیه السلام در غدیرخم برای جانشینی پیامبر معیّن شد و مردم در آن وقت به منزل نزدیک شده بودند( دو رکعت نماز بخواند، سپس سجده کند و صد مرتبه خدا را شکر کند )و شُکْراً للَّهِِ بگوید( و بعد از سجده این دعا را بخواند :

أَللَّهُمَّ إِنّی أَسْئَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الْحَمْدَ ، وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ ، وَأَنَّکَ بارخدایا؛ من از تو درخواست می کنم )با گواهی این( که حمد و ستایش مخصوص

تو می باشد که تنها و بی شریک می باشی، و همانا واحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ ، لَمْ تَلِدْ وَلَمْ تُولَدْ ، وَلَمْ یَکُنْ لَکَ کُفُواً أَحَدٌ ، تو یگانه، تنها و بی نیاز هستی؛ نه فرزند کسی هستی و نه کسی فرزند توست، و نه هیچ کس همتای توست وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ الِهِ ، یا مَنْ هُوَ و همانا حضرت محمّد بنده و فرستاده توست؛ که سلام و درود تو بر او و آل او باد ؛ ای کسی که کُلَّ یَوْمٍ فی شَأْنٍ ، کَما کانَ مِنْ شَأْنِکَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَیَّ ، بِأَنْ هر روز برای او شأنی و امری است ، همچنان که از شأن توست که بر من تفضّل فرموده و جَعَلْتَنی مِنْ أَهْلِ إِجابَتِکَ ، وَأَهْلِ دینِکَ وَأَهْلِ دَعْوَتِکَ ، وَوَفَّقْتَنی مرا از پاسخ دهندگان به تو، و اهل دین و دعوت خویش قرار دادی؛ و مرا لِذلِکَ فی مُبْتَدَءِ خَلْقی ، تَفَضُّلاً مِنْکَ وَکَرَماً وَجُوداً . ثُمَّ أَرْدَفْتَ در آفرینش اوّلی ام )عالم ذر( بر این کار از روی فضل و جود و کرم موفّق کردی . سپس الْفَضْلَ فَضْلاً ، وَالْجُودَ جُوداً ، وَالْکَرَمَ کَرَماً ، رَأْفَهً مِنْکَ وَرَحْمَهً فضلی در پی فضل دیگر، و جود و بخششی در پی جود و بخشش دیگر، و کرامتی در پی کرامت دیگر از رأفت و رحمت خود تفضّل إِلی أَنْ جَدَّدْتَ ذلِکَ الْعَهْدَ لی تَجْدیداً بَعْدَ تَجْدیدِکَ خَلْقی فرمودی تا آن که این عهد را بر من تازه کردی، و بعد از آن که مرا آفرینش جدیدی فرمودی؛ وَکُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیّاً ناسِیاً ساهِیاً غافِلاً ، فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَکَ بِأَنْ و با آن که

من به کلّی فراموش شده و در سهو و نسیان و غفلت بودم، پس نعمتت را بر من کامل کردی به این که ذَکَّرْتَنی ذلِکَ ، وَمَنَنْتَ بِهِ عَلَیَّ ، وَهَدَیْتَنی لَهُ . فَلْیَکُنْ مِنْ شَأْنِکَ مرا یادآور آن عهد و پیمان کردی؛ و با آن بر من منّت گذاشتی ، و به سوی آن هدایت فرمودی . پس باید از شأن تو این باشد یا إِلهی وَسَیِّدی وَمَوْلایَ ، أَنْ تُتِمَّ لی ذلِکَ ، وَلاتَسْلُبْنیهِ ، حَتَّی ای خدای من؛ و سرور من؛ و مولای من؛ که آن نعمت را بر من کامل گردانی و از من زایل نگردانی تا تَتَوَفَّانی عَلی ذلِکَ وَأَنْتَ عَنّی راضٍ ، فَإِنَّکَ أَحَقُّ الْمُنْعِمینَ أَنْ آن که مرا با آن عقیده و پیمان بمیرانی ، و تو از من خشنود باشی ؛ همانا تو سزاوارترین نعمت بخشان هستی که نعمتت را بر من تُتِمَّ نِعْمَتَکَ عَلَیَّ . أَللَّهُمَّ سَمِعْنا وَأَطَعْنا ، وَأَجَبْنا داعِیَکَ بِمَنِّکَ ، کامل گردانی . خدایا؛ )عهد تو را( شنیدیم و اطاعت کردیم؛ و همچنین دعوت کننده ات را که بر ما فرستادی به لطف و کرم تو اجابت فَلَکَ الْحَمْدُ غُفْرانَکَ رَبَّنا وَإِلَیْکَ الْمَصیرُ ، امَنَّا بِاللَّهِ ، وَحْدَهُ لا کردیم ، پس حمد و سپاس بر تو باد ، آمرزش تو را خواهانم ای پروردگار ما ؛ و بازگشت همه به سوی توست؛ ما به خدای شَریکَ لَهُ ، وَبِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ ، وَصَدَّقْنا یکتا و بی شریک و به فرستاده او حضرت محمّد - که سلام و درود خدا بر او آل او باد - ایمان آوردیم ؛ وَأَجَبْنا داعِیَ اللَّهِ ،

وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فی مُوالاهِ مَوْلانا وَمَوْلَی و دعوت کننده خدایی را تصدیق و اجابت کردیم و اوامر فرستاده او را در مورد دوستی و اطاعت از مولای مان و مولای الْمُؤْمِنینَ أَمیرِالْمُؤْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ أَبی طالِبٍ ، عَبْدِ اللَّهِ وَأَخی مؤمنان، امیر مؤمنان حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام پیروی کردیم ؛ او که بنده خدا، و برادر رَسُولِهِ ، وَالصِّدّیقِ الْأَکْبَرِ ، وَالْحُجَّهِ عَلی بَرِیَّتِهِ ، اَلْمُؤَیِّدِ بِهِ نَبِیَّهُ فرستاده او، و راست گویی بزرگ، و حجّت خدا بر خلق اوست؛ او تأییدکننده پیامبر خدا وَدینَهُ الْحَقَّ الْمُبینَ ، عَلَماً لِدینِ اللَّهِ ، وَخازِناً لِعِلْمِهِ ، وَعَیْبَهَ و دین اوست که حقّانیّت آن آشکار و واضح است، او علَم و نشانه دین خدا و گنجینه دانش خدا، و صندوق غَیْبِ اللَّهِ ، وَمَوْضِعَ سِرِّ اللَّهِ ، وَأَمینَ اللَّهِ عَلی خَلْقِهِ ، وَشاهِدَهُ فی رازهای خدا، و محلّ سرّ خدا و امین خدا بر آفریدگان او، و گواه او بر بَرِیَّتِهِ . أَللَّهُمَّ »رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ امِنُوا بندگانش می باشد . بار خدایا ؛ »ای پروردگار ما ؛ همانا ما صدای ندا دهنده ای که ندا سر داد که بِرَبِّکُمْ فَامَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا وَکَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ به پروردگارتان ایمان آورید را شنیدیم و به پروردگارمان ایمان آوردیم؛ پس گناهان ما را ببخش و بدی های ما را بپوشان و ما را الْأَبْرارِ × رَبَّنا وَ اتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی رُسُلِکَ وَلاتُخْزِنا یَوْمَ همراه با نیکان عالَم بمیران. پروردگار ما ؛ بر ما آنچه را که بر رسولانت وعده داده ای عطا فرما، و ما را در روز الْقِیامَهِ إِنَّکَ لاتُخْلِفُ الْمیعادَ«(24)، فَامَنَّا رَبَّنا

بِمَنِّکَ وَلُطْفِکَ، أَجَبْنا قیامت خوار و ذلیل نفرما ؛ که همانا تو از وعده های خود تخلّف نمی کنی« . پس ای پروردگار ما ؛ ما به لطف و کرم تو ایمان آوردیم، و داعِیَکَ ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَصدَّقْناهُ وَصدَّقْنا مَوْلَی الْمُؤْمِنینَ ، دعوت کننده به سوی تو را اجابت کردیم، و از فرستاده ات تبعیّت کردیم و او و مولای مؤمنان را تصدیق کردیم، وَکَفَرْنا بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ ، فَوَلِّنا ما تَوَلَّیْنا ، وَاحْشُرْنا مَعَ و به جبت و طاغوت کفر ورزیدیم . پس تو ولیّ و سرپرست ما کن آن را که ما به ولایت برگزیدیم ؛ و ما را با أَئِمَّتِنا ، فَإِنَّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ ، وَلَهُمْ مُسْلِمُونَ ، امَنَّا بِسِرِّهِمْ پیشوایان مان محشور فرما. زیرا ما به آنان ایمان آورده ایم و به امامت آنان یقین داریم، و تسلیم آنان هستیم . ما به نهان و وَعَلانِیَتِهِمْ ، وَشاهِدِهِمْ وَغآئِبِهِمْ ، وَحَیِّهِمْ وَمَیِّتِهِمْ ، وَرضینا بِهِمْ آشکار آن ها ، شاهد و غایب آن ها ، و زنده و مرده آن ها ایمان آورده ایم ؛ و به پیشوایی و رهبری و سروری آنان راضی و خشنود أَئِمَّهً ، وَقادَهً وَسادَهً ، وَحَسْبُنا بِهِمْ بَیْنَنا وَبَیْنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ ، هستیم ؛ و برای وساطت بین ما و خدای ما ، آنان کفایت می کنند ؛ و نیازی به غیر ایشان از آفریدگانش نیست ؛ لانَبْتَغی بِهِمْ بَدَلاً ، وَلانَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ ولیجَهً ، وَبَرِئْنا إِلَی اللَّهِ و به جای آن ها جایگزین نمی جوییم؛ و غیر آنان را تکیه گاه خود نمی گیریم . و به درگاه خدا مِنْ کُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً ، مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ، مِنَ الْأَوَّلینَ از هر کسی

که با آنان به مبارزه و جنگ می پردازند، بیزاری می جوییم؛ چه آن افراد از جنّ باشند؛ یا از انسان ها، از پیشینیان باشند وَالْآخِرینَ ، وَکَفَرْنا بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ ، وَالْأَوْثانِ الْأَرْبَعَهِ ، یا از افراد آخر الزمان؛ و به جبت و طاغوت کفر می ورزیم؛ و همچنین به بت های چهارگانه وَأَشْیاعِهِمْ وَأَتْباعِهِمْ ، وَکُلِّ مَنْ والاهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ ، مِنْ و دنباله روها و پیروانشان؛ و هر کسی که آنان را دوست دارند؛ چه از جنّیان باشند و چه از انسان ها؛ از أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلی اخِرِهِ . أَللَّهُمَّ إِنَّا نُشْهِدُکَ أَنَّا نَدینُ بِما دانَ بِهِ اوّل خلقت تا آخر آن، کفر می ورزیم. بار خدایا؛ ما تو را گواه می گیریم که ما به دینی که 1 . سوره آل عمران ، آیه 193 و 194 .

مُحَمَّدٌ وَ الُ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ ، وَقَوْلُنا ما قالُوا ، حضرت محمّد و آل محمّد - که درود خدا بر او و بر آنان باد - به آن متدیّن هستند ، گرویدیم؛ و گفتار ما ، گفتار آنان ؛ وَدینُنا ما دانُوا بِهِ ، ما قالُوا بِهِ قُلْنا ، وَما دانُوا بِهِ دِنَّا ، وَما و دین ما دین آنان می باشد؛ آنچه آنان گفتند، ما می گوییم؛ و به آنچه آنان عقیده دارند، ما هم معتقدیم؛ و آنچه را که آنان منکر شدند، ما أَنْکَرُوا أَنْکَرْنا ، وَمَنْ والَوْا والَیْنا ، وَمَنْ عادَوْا عادَیْنا ، وَمَنْ هم منکر آن هستیم؛ و هر کسی را آنان دوست داشتند، ما هم دوست داریم؛ و با هر کسی آنان دشمنی کردند، ما هم با آنان دشمنی می کنیم؛ لَعَنُوا لَعَنَّا ، وَمَنْ تَبَرَّءُوا مِنْهُ تَبَرَّأْنا

مِنْهُ ، وَمَنْ تَرَحَّمُوا عَلَیْهِ و هر کسی را لعن و نفرین کردند، ما هم لعن و نفرین می کنیم؛ و از هر کسی بیزاری جستند، ما هم بیزاری می جوییم؛ و هر کسی را مورد رحمت تَرَحَّمْنا عَلَیْهِ ، امَنَّا وَسَلَّمْنا وَرضینا ، وَاتَّبَعْنا مَوالینا صَلَواتُ قرار دادند، ما هم مورد رحمت قرار می دهیم؛ به امامان خودمان ایمان آوردیم، و در برابر آن ها تسلیم هستیم؛ و راضی و خشنود می باشیم؛ و از اللَّهِ عَلَیْهِمْ . أَللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنا ذلِکَ وَلاتَسْلُبْناهُ ، وَاجْعَلْهُ مُسْتَقِرّاً ایشان پیروی می کنیم؛ که سلام خدا بر آنان باد . بار خدایا ؛ این ایمان و عقیده ما را کامل گردان، و آن را از ما مگیر، و آن را برای ما ثابِتاً عِنْدَنا ، وَلاتَجْعَلْهُ مُسْتَعاراً ، وَأَحْیِنا ما أَحْیَیْتَنا عَلَیْهِ ، وَأَمِتْنا مستقرّ و ثابت گردان، و آن را به صورت عاریه برای مان قرار مده؛ و ما را بر این عقیده زنده بدار، و بر آن بمیران هر إِذا أَمَتَّنا عَلَیْهِ ، الُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتُنا ، فَبِهِمْ نَأْتَمُّ ، وَإِیَّاهُمْ نُوالی ، گاه ما را بمیرانی . آل محمّد علیهم السلام پیشوایان ما هستند؛ پس به آنان اقتدا می کنیم و فقط آنان را به سرپرستی می پذیریم ، وَعَدُوَّهُمْ عَدُوَّ اللَّهِ نُعادی ، فَاجْعَلْنا مَعَهُمْ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَهِ و دشمنان شان را - که دشمنان خداوند هستند - دشمن می داریم . پس ما را در دنیا و آخرت با آنان وَمِنَ الْمُقَرَّبینَ ، فَإِنَّا بِذلِکَ راضُونَ ، یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ .