صحیفه مهدیه صفحه 262

و ساعت هفتم ، اختصاص دارد به مولای ما حضرت امام کاظم علیه السلام ؛

و ساعت هشتم ، اختصاص دارد به مولای ما حضرت امام رضا علیه السلام ؛

و ساعت نهم ، اختصاص دارد به مولای ما حضرت امام جواد علیه السلام ؛

و ساعت دهم ، اختصاص دارد به مولای ما حضرت امام هادی علیه السلام ؛

و ساعت یازدهم ، اختصاص دارد به مولای ما حضرت امام عسکری علیه السلام ؛

و ساعت دوازدهم که اختصاص به امام دوازدهم حضرت مهدی صلوات اللَّه علیه دارد .

انسان، در هر یک از ساعت های دوازده گانه یاد شده ، دعای ویژه آن ساعت را می خواند ؛ و تفاوتی ندارد که روز بلند تابستانی ، یا روز کوتاه زمستانی باشد؛ زیرا از روایات برمی آید که روز به هر اندازه باشد باید به دوازده بخش تقسیم شود و دعاهای مخصوص نیز دوازده بخش هستند .

بدین سان، هرگاه تصمیم به مسافرت گرفتی، هنگام حرکت در هر یک از ساعتهای دوازده گانه که قرار داشتی - و آن ساعت به هر یک از امامان عزیزی که خدا او را حمایت کننده و وسیله نجات قرار داده اختصاص داشت - این دعا را بخوان :

أَللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانا فُلاناً صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ إِنَّنی اُسَلِّمُ عَلَیْهِ، وَإِنَّنی بارالها؛ به مولای ما، )نام امامی را ببر که آن ساعت به او اختصاص دارد( - که درودهایت بر او نثار باد - این خبر را برسان که من بر او درود و سلام أَتَوَجَّهُ إِلَیْهِ بِإِقْبالِکَ عَلَیْهِ ، فی أَنْ یَکُونَ خَفارَتی وَحِمایَتی می فرستم، و چون

تو روی به ایشان داری من نیز به ایشان روی آورده ام؛ تا به ضمانت تو، مرا در حمایت و پناه وَسَلامَتی وَکَمالُ سَعادَتی ضِمانَها بِکَ عَلَیْهِ ، حَیْثُ قَدْ تَوَجَّهْتُ و امنیّت خویش بدارند و سعادت و خوشبختی کامل نصیبم شود ؛ زیرا من فِی السَّاعَهِ الَّتی جَعَلْتَهُ کَالْخَفیرِ فیها وَحَدیثَها فی ذلِکَ إِلَیْهِ . در ساعتی آغاز به کار می کنم که آن حضرت را نگاهبان و امان دهنده در آن ساعت قرار داده ای .