صحیفه مهدیه صفحه 316

وی فرمود : شب گذشته گروه زیادی را در خواب دیدم که دور سلمان محمّدی گرد آمده بودند ، در حالی که نامه های بسیاری در دست داشت و مشغول نگریستن به نامه ها بود . وقتی مرا دید ، ندایم کرد و گفت : برو نزد فلان شخص - اسم و فامیل مرا یاد کرد - و به او بگو : )در حالی که دستش را بلند کرد( این نامه تو است .

من دیدم که بالای آن نامه مهر خورده است یعنی به محضر امام زمان ارواحنا فداه رسیده است و پس از آن مهر خورده است ؛ لذا ، دانستم که هر کس حاجتش برآورده شده باشد نامه اش مهر می خورد ، و کسانی که درخواست شان رد شده باشد ، نامه شان به همان شکل - بدون مهر - برمی گردد .

کسانی که در مجلس درس حضور داشتند به من گفتند : آیا خواب این مرد راست است ؟ من جریان را برای شان گفتم و نزدشان

سوگند یاد کردم که هیچ کس از این جریان اطّلاع نداشته است . دوستانم به من بشارت دادند که درخواست هایم برآورده شده است و جریان همان گونه شد که آن ها بشارت دادند .

چندی نگذشت که به کربلای حسینی علیه السلام مهاجرت کردم و هم اکنون نیز ساکن کربلا هستم . ناگفته نماند ، سایر خواسته هایم که در آن عریضه نوشته بودم نیز به طور کامل برآورده شدند . ستایش سزاوار خداوند است و درود بر اولیاء خداوند .(4)

مرحوم علاّمه شیخ علی اکبر نهاوندی می فرماید : مرحوم علاّمه حاج میرزا علی قاضی طباطبایی نجفی ، استاد بزرگ اخلاق ، در عصر روز جمعه اول ماه ربیع الّاول سال 1358 هجری قمری در شهر نجف اشرف برایم فرمود :

یکی از دوستانش - که نامش را نبرد - در شب نیمه شعبان المعظم، نامه حاجتی به محضر مقدّس امام عصر صلوات اللَّه علیه ارسال کرد و آن را در آب افکند ؛ هم چنان که در آن شهر مرسوم بود .

کیفیّت نوشتن نامه به محضر...

پس از چند روز مردی نزد او آمده و گفت : نامه تو به امام زمان ارواحنا فداه رسید و من در شب عاشورا نزد تو می آیم تا تو را به خدمت امام ارواحنا فداه برسانم . من تلاش کردم و تا جایی که در توان داشتم به عبادت های مختلف پرداختم تا اندکی لیاقت برای رسیدن به محضر امام صلوات اللَّه علیه را پیدا کنم .

در شب موعود - یعنی شب عاشورا - ناگهان آن مرد آمد و در چشم برهم زدنی ، مرا به جزیره ای برد که محلّ سکونت امام عجّل اللَّه تعالی فرجه