صحیفه مهدیه صفحه 35

جناب سیّد بن طاووس رحمه الله در »جمال الاُسبوع« می فرمایند : پیش تر بیان شد که بزرگان و رهبران دینی ما ، توجّه و اهمّیت خاصّی نسبت به دعا برای حضرت مهدی ارواحنا فداه در هر شب و روز داشته اند و این در زمان های گذشته مرسوم بوده است .

از این مطلب بر می آید که دعا برای آن بزرگوار ، از مسایل و شیوه های مورد اهتمام مسلمانان و مؤمنان بوده است ، چنان که در تعقیب نماز ظهر روایت کردیم که امام صادق علیه السلام ، بیشتر و بهتر از آنچه در مورد خویش دعا کنند ، در مورد حضرت مهدی ارواحنا فداه دعا نموده اند .

و نیز ، در بخش اعمال شب و روز در تعقیباتی که برای نماز عصر بیان کردیم ، بخش زیبایی را آوردیم که امام کاظم علیه السلام برای حضرت مهدی صلوات اللَّه علیه به گونه ای شیوا و بهتر از دعا برای خویش، دعا فرموده اند .

اگر کسی بخواهد دلیلی برای این کار بیاورد در صورتی که جایگاه امام صادق و امام کاظم علیهما السلام را در اسلام و مسلمین بداند؛ همین کار آن دو بزرگوار ، دلیلی بسیار خوب برایش خواهد بود .(97)

نیز سیّد بن طاووس رحمه الله پس از بیان ثواب دعا کردن برای برادران دینی ، می گوید : در جایی که دعا کردن برای برادران دینی این

قدر ارزش و ثواب داشته باشد ؛ پس دعا کردن برای سلطانی که سبب خلقت تو است ، و اعتقاد داری که اگر او نبود خداوند نیز تو را نمی آفرید ؛ بسیار بالاتر و به مراتب باارزش تر است .

همان امامی که اگر نبود ، هیچ یک از مکلّفان در زمان خودش و زمان تو ، به وجود نمی آمدند ؛ آن بزرگوار که سبب وجود تمام حالاتی که در تو و در غیر توست ، و تمام خیرات و بهره هایی است که شماها به آن می رسید .

زنهار ، زنهار ؛ از این که خودت یا یکی از مخلوقات را در دوستی و دعا کردن، بر آن عزیز ، مقدّم و پیش بداری ؛ قلب و زبانت را هنگام دعا برای آن سرور ارجمند و والا مقام ، با یکدیگر هماهنگ کن .

مبادا خیال کنی این سفارشاتی که می کنم ، به دلیل احتیاج آن حضرت به دعای توست ، هرگز ؛ اگر چنین باوری داشته باشی بدان که در اعتقاد و دوستی خود ، بیمار می باشی . پر واضح است، این گفتار من و سفارشاتی که کردم، تنها به این خاطر است که بتوانم قدری از حق بزرگ او را که بر عهده توست ، به تو بشناسانم و برایت روشن کنم که چه نیکی های شایانی بر تو ارزانی داشته است .

از سویی اگر تو پیش از خودت و عزیزان و نزدیکانت، برای آن عزیز، دعا کنی، بهتر می توانی درهای اجابت الهی را فراروی خویش بازگردانی؛ زیرا درهای اجابت و پذیرش دعا را خودت - ای بنده خدا ؛ - بسته ای و این کار را با جنایت هایت