صحیفه مهدیه صفحه 36

انجام داده ای!

لذا هنگامی که دعا کردی برای آن مولای عزیز نزد مالک مردگان و زندگان ، امید است که به زودی و به سرعت درهای اجابت آستان الهی برای خاطر آن بزرگوار باز گردد، و پس از وارد شدن به سرای اجابت و پاسخ گویی خداوند، بتوانی برای خودت و دیگران، در زمره فزون بخشی او دعا کنی .

بدین سان ، رحمت و بزرگواری و توجّه خداوند نیز به تو تعلّق می گیرد ، به این جهت که در دعا ، به ریسمان و دستاویز خداوند ، آویخته و دعا کرده ای .

ممکن است بگویید: فلان شخص و فلان شخصی را می شناسم که جزو اساتید دینی تو هستند و این کار را نیز انجام نمی دهند، ولی من به خوبی آگاهم که این افراد در بی توجّهی و غفلت نسبت به مولای ما ارواحنا فداه به سر می برند! و نسبت به او کوتاهی نموده اند .

در پاسخ این اشکال به شما عرض می کنم : کاری را که گفتم شما انجام بده ؛ زیرا ، این حقیقتی آشکار و روشن است، هر کسی مولای ما را واگذارد و به او بی توجّهی روا دارد به خدا سوگند در اشتباهی رسواگر به سر می برد!

سیّد بن طاووس رحمه الله در ادامه می گوید : فکر می کنی نظر امامان علیهم السلام در این مورد چیست ؟ آیا ایشان همانند تو نسبت به اهمیّت دعا برای آن حضرت ، بی توجّهی نموده و آن را سبک می شمارند ؟! بنابراین ، از زیاد دعا نمودن در نمازهای واجب برای آن حضرت صلوات اللَّه علیه و برای کسی که دعا برای او جایز است خودداری نکن .

روایتی صحیح با سند خودم

از محمّد بن علیّ بن محبوب )مرجع و استاد علمای قم در زمان خودش( نقل می کنم که او در کتابش به نام »المصنَّف« از امام صادق علیه السلام روایت کرده است که حضرتش فرمود :

کلّما کلّمت اللَّه تعالی فی صلاه الفریضه فلیس بکلام .

آنچه با خدا گفتگو کنی در نماز واجب ، کلام باطل کننده نماز به حساب نمی آید .