صحیفه مهدیه صفحه 377

این دعا را سرورمان جناب محمّد بن عثمان قدس سره قرائت می فرموده ، و در دفترش موجود بوده است ؛ که دعاهای ماه مبارک رمضان را نیز در آن یادداشت کرده بودند .

این دعا پس از نماز صبح روز عید فطر خوانده می شود :

أَللَّهُمَّ إِنّی تَوَجَّهْتُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ أَمامی ، وَعَلِیٍّ مِنْ خَلْفی وَعَنْ بار الها ؛ به تو روی آوردم به واسطه )حضرت( محمّد صلی الله علیه وآله وسلم که پیش روی من است ، و )حضرت( علی علیه السلام پشت سر و از یَمینی ، وَأَئِمَّتی عَنْ یَساری ، أَسْتَتِرُ بِهِمْ مِنْ عَذابِکَ ، وَأَتَقَرَّبُ سمت راست، و امامانم از سمت چپ، گرداگرد خود این

بزرگواران را آورده ام تا خود را به وسیله ایشان از عذابت بپوشانم، و خود را إِلَیْکَ زُلْفی لا أَجِدُ أَحَداً أَقْرَبَ إِلَیْکَ مِنْهُمْ ، فَهُمْ أَئِمَّتی ، فَامِنْ از نظر مرتبه به تو نزدیک گردانم، هیچ کسی را که از نظر رتبه و مقام از ایشان نزدیک تر به تو باشند سراغ ندارم . اینان، پیشوایان من اند؛ بِهِمْ خَوْفی مِنْ عِقابِکَ وَسَخَطِکَ ، وَأَدْخِلْنی بِرَحْمَتِکَ فی عِبادِکَ ترسم از کیفرت و خشمت را به واسطه ایشان تبدیل به آرامش کن؛ و به رحمتت مرا در زمره بندگان الصَّالِحینَ . أَصْبَحْتُ بِاللَّهِ مُؤْمِناً مُخْلِصاً عَلی دینِ مُحَمَّدٍ صالح و شایسته ات درآور . صبح کردم در حالی که ایمان و اخلاص نسبت به پروردگار دارم و بر دین و آیین حضرت محمّدصلی الله علیه وآله وسلم ، وَسُنَّتِهِ ، وَعَلی دینِ عَلِیٍّ وَسُنَّتِهِ ، وَعَلی دینِ الْأَوْصِیآءِ وَسُنَّتِهِمْ، و نیز دین و آیین حضرت علی علیه السلام، و بر دین و آیین و روش جانشینان ایشان پایدار و ثابتم؛ امَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَعَلانِیَتِهِمْ ، وَأَرغَبُ إِلَی اللَّهِ تَعالی فیما رَغِبَ به امور پنهان و آشکارشان ایمان دارم، و به چیزهایی که حضرت فیهِ إِلَیْهِ مُحَمَّدٌ وَعَلِیٌّ وَالْأَوْصِیآءُ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ مَا محمّد و علی علیهما السلام و جانشینان شان نسبت به پروردگار مشتاق بودند، اشتیاق می ورزم، و از شرّ هر چه ایشان به خدا پناه بردند، اسْتَعاذُوا مِنْهُ ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ ، وَلا عِزَّهَ وَلا مَنْعَهَ من نیز پناه می برم؛ هیچ توان و جنبشی جز به واسطه خداوند نیست؛ هیچ نیرو و بازدارنده ای وَلا سُلْطانَ إِلّا للَّهِِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ الْعَزیزِ الْجَبَّارِ الْمُتَکَبِّرِ ، تَوَکَّلْتُ و قدرتی

، جز برای خدای یگانه، چیره، عزّت مند، جبّار و متکبّر نیست . بر خدا توکّل می کنم؛ عَلَی اللَّهِ » فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ «(12) . أَللَّهُمَّ إِنّی اُریدُکَ »خدا به تنهایی )مرا بس است(؛ همانا خداوند دستورش و خواستش را به طور کامل انجام می دهد« . بار الها؛ من قصد و اراده تو کرده ام فَأَرِدْنی ، وَأَطْلُبُ ما عِنْدَکَ فَیَسِّرْهُ لی ، وَاقْضِ لی حَوآئِجی پس تو نیز مرا اراده کن ؛ آن چه نزد تو است جستجو می کنم ، رسیدن به آن را برایم آسان کن؛ حاجت هایم را برآور؛ 1 . سوره طلاق ، آیه 3 .

فَإِنَّکَ قُلْتَ فی کِتابِکَ وَقَوْلُکَ الْحَقُّ » شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی اُنْزِلَ تو در کتابت فرموده ای - و گفتارت ثابت و راست است - که : »ماه رمضان ماهی است که فیهِ الْقُرْانُ هُدًی لِلنَّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَالْفُرْقانِ «(13) ، قرآن در آن فرود آمد، تا مردم را راهنمایی کند، و دلیل هایی آشکار برای هدایت و جدایی حق از باطل بیاورد«. فَعَظَّمْتَ حُرْمَهَ شَهْرِ رَمَضانَ ، بِما أَنْزَلْتَ فیهِ مِنَ الْقُرْانِ ، پس احترام ماه رمضان را بالا بردی؛ چون، قرآن را در آن فرو فرستادی ، وَخَصَّصْتَهُ وَعَظَّمْتَهُ بِتَصْییرِکَ فیهِ لَیْلَهَ الْقَدْرِ ، فَقُلْتَ » لَیْلَهُ الْقَدْرِ و با قرار دان شب قدر در ماه رمضان، آن را ویژگی و عظمت بخشیدی؛ پس گفتی: »شب قدر، خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ × تَنَزَّلُ الْمَلآئِکَهُ وَالرُّوحُ فیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ از هزار شب بهتر است؛ فرشتگان، و روح با اجازه خداوند، مِنْ کُلِّ أَمْرٍ × سَلامٌ هِیَ حَتَّی مَطْلَعِ الْفَجْرِ «(14) . أَللَّهُمَّ وَهذِهِ أَیَّامُ برای هر کاری

در شب قدر فرود می آیند؛ شب قدر، سلام و سلامت است تا طلوع فجر« . بار الها ؛ روزهای شَهْرِ رَمَضانَ قَدِ انْقَضَتْ ، وَلَیالیهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ ، وَقَدْ صِرْتُ مِنْهُ ماه رمضان نیز سپری شدند، و شب هایش نیز تمام شدند؛ یا إِلهی إِلی ما أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّی ، وَأَحْصی لِعَدَدِهِ مِنْ عَدَدی ، خدای من؛ خودت بهتر می دانی که من چه کردم، و عدد آن را بهتر می دانی؛ فَأَسْأَلُکَ یا إِلهی بِما سَأَلَکَ بِهِ عِبادُکَ الصَّالِحُونَ ، أَنْ تُصَلِّیَ پس، خدایا؛ از تو چیزهایی را درخواست می کنم که بندگان صالحت خواسته اند؛ که عَلی مُحَمَّدٍ وَعَلی الِ مُحَمَّدٍ وَعَلی أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ. وَأَنْ تَتَقَبَّلَ بر محمّد و بر آل محمّد و اهل بیت محمّد درود پیوسته نثار کنی . و آنچه را مِنّی کُلَّما تَقَرَّبْتُ بِهِ إِلَیْکَ ، وَتَتَفَضَّلَ عَلَیَّ بِتَضْعیفِ عَمَلی ، وسیله تقرّب خود به درگاهت نمودم از من بپذیری ، و با چند برابر نمودن پاداش اعمالم وَقَبُولِ تَقَرُّبی وَقُرُباتی ، وَاسْتِجابَهِ دُعآئی ، وَهَبْ لی مِنْکَ عِتْقَ و پذیرش کارهایی را که به قصد قربت و رضای تو انجام دادم ، و اجابت دعایم بر من لطف و احسان کنی، و این بخشش را به من 1 . سوره بقره ، آیه 2 . 185 . سوره قدر ، آیه 5 - 3 .

رَقَبَتی مِنَ النَّارِ ، وَمُنَّ عَلَیَّ بِالْفَوْزِ بِالْجَنَّهِ وَالْأَمْنِ یَوْمَ الْخَوْفِ بنمائی که از آتش رهاییم بخشی، و با برخورداری از بهشت و ایمنی از ترس های بزرگ قیامت بر من منّت گذاری، مِنْ کُلِّ فَزَعٍ ، وَمِنْ کُلِّ هَوْلٍ أَعْدَدْتَهُ لِیَوْمِ الْقِیامَهِ . أَعُوذُ بِحُرْمَهِ و از

تمام هول و هراس هایی که برای روز قیامتم آماده کرده ای در امانم بداری . به حرمت وَجْهِکَ الْکَریمِ ، وَبِحُرْمَهِ نَبِیِّکَ وَحُرْمَهِ الصَّالِحینَ ، أَنْ یَنْصَرِمَ وجه کریم و بزرگوارت و به حرمت پیامبرت و به حرمت بندگان شایسته ات پناه می برم که هذَا الْیَوْمِ ، وَلَکَ قِبَلی تَبِعَهٌ تُریدُ أَنْ تُؤاخِذَنی بِها ، أَوْ ذَنْبٌ امروز بگذرد و هنوز برای تو به عهده من جرمی باشد که بخواهی مرا به آن مؤاخذه کنی ، و گناهی تُریدُ أَنْ تُقایِسَنی بِهِ ، وَتُشْقِیَنی وَتَفْضَحَنی بِهِ ، أَوْ خَطیئَهٌ تُریدُ باقی بماند که بخواهی به خاطر آن مرا عذاب کنی و بدبخت و رسوایم گردانی؛ و اشتباهی باقی باشد که به خاطر آن أَنْ تُقایِسَنی بِها وَتَقْتَصَّها مِنّی لَمْ تَغْفِرْها لی ، وَأَسْأَلُکَ بِحُرْمَهِ قصد قصاص و عذاب مرا داشته باشی و مرا نبخشیده باشی . به واسطه احترام وَجْهِکَ الْکَریمِ الْفَعَّالِ لِما یُریدُ ، اَلَّذی یَقُولُ لِلشَّیْ ءِ کُنْ فَیَکُونُ، ذات بزرگوارت از تو درخواست می کنم؛ همان که هر چه بخواهد آن را انجام می دهد، و اگر به چیزی بگوید : باش، می شود؛ لا إِلهَ إِلّا هُوَ . أَللَّهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ بِلا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، إِنْ کُنْتَ جز او نیز خدایی نیست . بار الها ؛ به واسطه این که - اعتقاد دارم - جز تو خدایی نیست از تو درخواست می کنم: اگر رَضیتَ عَنّی فی هذَا الشَّهْرِ أَنْ تَزیدَنی فیما بَقِیَ مِنْ عُمْری در این ماه از من راضی شده ای، رضایت و خشنودیت را در باقی مانده عمرم نیز افزون فرمایی؛ رِضاً ، فَإِنْ کُنْتَ لَمْ تَرْضَ عَنّی فی هذَا الشَّهْرِ ، فَمِنَ الْآنَ و اگر

در این ماه مبارک از من خشنود نشده ای، از حالا از من فَارْضَ عَنِّی السَّاعَهَ السَّاعَهَ السَّاعَهَ ، وَاجْعَلْنی فی هذِهِ السَّاعَهِ راضی و خشنود شو؛ در همین ساعت، در همین ساعت، در همین ساعت؛ و در این ساعت وَفی هذَا الْمَجْلِسِ مِنْ عُتَقآئِکَ مِنَ النَّارِ ، وَطُلَقآئِکَ مِنْ جَهَنَّمَ ، و در همین مجلس مرا از آزادشدگان از آتش قرار ده، و از رهاشدگان از جهنّم قرار ده ، وَسُعَدآءِ خَلْقِکَ بِمَغْفِرَتِکَ وَرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ . أَللَّهُمَّ و از بندگانی که به واسطه آمرزش و رحمتت سعادتمند شدند قرار ده ؛ ای مهربان ترین مهربانان . بار الها ؛ إِنّی أَسْأَلُکَ بِحُرْمَهِ وَجْهِکَ الْکَریمِ ، أَنْ تَجْعَلَ شَهْری هذا خَیْرَ به احترام آبروی کریمانه ات از تو درخواست می کنم که این ماه را برایم نسبت به ماه رمضان های دیگر در دوران عمرم بهترین شَهْرِ رَمَضانَ عَبَدْتُکَ فیهِ ، وَصُمْتُهُ لَکَ ، وَتَقَرَّبْتُ بِهِ إِلَیْکَ مُنْذُ ماه رمضانی قرار ده که تو را در آن پرستیده ام، و روزه داری کرده ام، و به تو تقرّب جسته ام ؛ أَسْکَنْتَنی فیهِ ، أَعْظَمَهُ أَجْراً ، وَأَتَمَّهُ نِعْمَهً ، وَأَعَمَّهُ عافِیَهً ، دارای بزرگ ترین پاداش و کامل ترین نعمت، و فراگیرترین عافیت، وَأَوْسَعَهُ رِزْقاً ، وَأَفْضَلَهُ عِتْقاً مِنَ النَّارِ ، وَأَوْجَبَهُ رَحْمَهً ، و فراخ ترین نصیب، و برترین آنان از جهت رهاییم از آتش، و سزاوارترین آن برای رحمت تو ، و وَأَعْظَمَهُ مَغْفِرَهً، وَأَکْمَلَهُ رِضْواناً، وَأَقْرَبَهُ إِلی ما تُحِبُّ وَتَرْضی. بزرگ ترین بخشش، و کامل ترین رضوان و خشنودی، و نزدیک کننده ترین ماه ها به چیزهایی که تو دوست داری و از آن خشنود می شوی . أَللَّهُمَّ لاتَجْعَلْهُ اخِرَ شَهْرِ رَمَضانَ صُمْتُهُ لَکَ ،