صحیفه مهدیه صفحه 45

خداوند ، دعایت را اجابت فرماید ؛ عمرت را طولانی ، و دارایی و فرزندانت را بسیار گرداند .

آن گاه، من از شکوه و هیبت او برخود لرزیدم و بین دوستانم افتادم؛ پرسیدند: چه اتّفاقی برایت افتاده است؟

گفتم: خوبم )ولی هیچ چیزی در مورد آن جریان به هیچ کس نگفتم( . پس از این جریان به اصفهان بازگشتیم ، و به واسطه دعای آن بزرگوار، خداوند نیز راه های درآمد را به رویم گشود، به گونه ای که در حال حاضر هزار هزار درهم ارزش خانه و اموال درون خانه ام می باشد ، و بیرون از منزلم نیز بسیار ثروت و دارایی دارم . ده فرزند نیز نصیبم شده، و بیش از هفتاد سال از عمرم می گذرد .

من ، این مرد بزرگوار را به عنوان پیشوای خود برگزیدم و او را امام می دانم ؛ چرا که او

چیزی را که در خاطر من گذشت متوجّه شد، و برایم دعا کرد و خداوند نیز دعایش را در حقّم مستجاب فرمود.

عرض می کنم : ای خردمند ؛ با دقّت اندیشه کن و ببین چگونه مولای ما امام هادی علیه السلام ، پاداش دعا و احسان این مرد اصفهانی را داد ، و آن گونه برایش دعا فرمود ؛ با این که وقتی آن شخص برای امام علیه السلام دعا کرد ، هنوز جزو پیروان امام علیه السلام نبود . آیا با وجود این جریان، می توانی گمان کنی در مورد امام عصر و مولای مان حضرت مهدی ارواحنا فداه ، با این که تو از شیعیان او هستی ، که اگر دعایش کنی ، او در مقابل برای تو دعای خیر نمی کند ؟!

نه ؛ به خدایی که جنّ و بشر را آفرید ، چنین نیست ؛ بلکه ، آن حضرت - اگر چه مؤمنان نسبت به این جهت بی توجّهی می کنند - برای مؤمنان و شیعیانش دعا می کند ؛ زیرا تمام احسان ها و نیکی ها از ناحیه آن حضرت است .

از جمله اموری که تأکید بر مدّعای ما می نماید این است که یکی از برادران شایسته و بزرگوارم به من گفت که در عالم رؤیا حضرت مهدی صلوات اللَّه علیه را ملاقات کرده ، و آن حضرت به او فرموده اند :

إنّی أدعو لکلّ مؤمن یدعو لی بعد ذکر مصائب سیّدالشهداء علیه السلام فی مجالس العزاء .

من حتماً برای هر مؤمنی که در مجلس عزا ، بعد از یاد مصیبت های سیّد الشهدا علیه السلام برایم دعا کند ، دعا می کنم .