3 - روبه قبله دعا کند و دستهای خود را طوری بلند که زیر بغل او ظاهر گردد ، سلمان نقل می کند که پیغمبر اکرم فرمود : (ان ربکم حی کریم یستحی من عبده اذا رفع یدیه الیه ام یردهما صفرا (22)
پروردگار شما زنده و حیات بخش و بزرگوار است ، از بنده خود حیاء می کند که دست او به طرفش بلند شود و او را دست خالی برگرداند) .
4 - (خفض الصوت ) یعنی در هنگام دعا کردن نه آواز خود را خیلی بلند و نه خیلی آهسته بلکه حال متوسط داشته باشد . در روایت دارد هنگامی که پیغمبر اکرم به مدینه مهاجرت کرد وقتی نزدیک مدینه رسیدند مردم صدای خود را به تکبیر بلند کردند ، حضرت فرمود :
(یا ایها الناس ان الذی تدعون لیس باصم ولا غائب ان الذی تدعون بینکم و بین اعناق رکابکم (23)
آن خدایی را که شما می خوانید نه کر است و نه غائب و به تحقیق آن کس را که شما می خوانید همیشه با شما است و از رگ کردن به شما نزدیکتر است ) .
5 - در دعا خود را به زحمت قافیه سنجی مقید نکند ؛ زیرا حال دعا کننده حال تضرع است و تضرع با تکلف سازگار نیست چنانچه خدای تعالی می فرماید : (ادعواربکم تضرعا و خفیه انه لایحب المعتدین (24)
خدا را با تضرع و پنهانی بخوانید که خدا متجاوزین را دوست ندارد) .
تجاوز در دعا را امیرالمؤ منین بیان فرموده است که : ای دعا کننده چیزی که نشدنی و چیزی که مشروع نیست از خدا تقاضا مکن ) .
غزالی می گوید مقصود از آیه این است که دعا کننده از دعاهای ماءثور تجاوز نکند ، یعنی دعاهایی که از پیغمبر و ائمه معصومین رسیده از آنها تجاوز نکند .
6 - تضرع وزاری کردن در دعا ، چنانکه پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله ) فرمود : (اذا احب الله تعالی عبدا ابتلاه حتی یسمع تضرعه (25) وقتی خدای تعالی بنده ای را دوست بدارد او را مبتلا می کند تا تضرع وزاری او را بشنود) .