- به عنوان پیشگفتار 1
- [مقدمه مؤلف] 6
- تنویر اول: در بیان فضیلت قرآن و حامل آن 7
- کوکب اوّل: «در بیان فضیلت قرآن» 7
- کوکب دوم: «در بیان فضیلت حامل قرآن است» 8
- کوکب سوم: «در بیان صفات قُرّاء قرآن و اصناف ایشان است» 9
- کوکب چهارم: «در بیان آداب خواندن قرآن است» 13
- کوکب پنجم: «در کیفیت ختم قرآن است» 18
- کوکب ششم: «در ثواب تعلیم و تعلّم و حفظ قرآن است» 19
- کوکب هفتم: «در ثواب قرائت قرآن» 20
- کوکب هشتم: «در بیان فضیلت تلاوت قرآن و نگاه داشتن قرآن» 21
- کوکب نهم: «در بیان فضایل و فواید بعضی از آیات و سور کریمه قرآنی» 22
- تنویر دوم: در بیان فضل دعا وشرایط و آداب آن 58
- تنویر دوم: در بیان فضل دعا وشرایط و آداب آن است 58
- نجم اوّل: «در بیان فضیلت دعا و فوائد آن است» 59
- نجم دوم: «در توضیح مجملی از شرایط و آداب دعا» 61
- نجم سوّم: «در بیان سبب مستجاب نشدن بعضی از دعاها» 71
- تنویر سوّم: در ذکر بعضی از اذکار و دعوات و تعقیبات است که به اسانید معتبره منقول گردیده است و این مشتمل بر چند باب است: 75
- باب اول: «در بیان فضیلت اذکار است و آن مشتمل است بر چند فصل» 75
- فصل اول: «در فضیلت تسبیحات اربع است» 76
- فصل دوم: «در ثواب تهلیل است و ثواب انواع آن» 77
- فصل سوم: «در فضیلت تسبیح است» 79
- فصل چهارم: «در فضیلت تحمید و انواع محامد است» 80
- فصل پنجم: «در فضیلت استغفار است» 81
- فصل ششم: «در فضیلت اذکار متفرقه است» 82
- باب دوّم: «در بیان اذکاری که مخصوص وقتی چندند» 85
- فصل اوّل: در تعقیب نماز صبح و شام است و اذکاری که در صبح و شام باید خواند 85
- فصل دوم: در اذکار و ادعیه[ای که در عقب هر نماز باید خواند 89
- فصل سوّم: در تعقیب مخصوص نماز ظهر است 92
- فصل چهارم: در بیان تعقیب مخصوص نماز عصر است 92
- فصل ششم: در بیان سجده شکر است 93
- فصل پنجم: در بیان تعقیب مخصوص نماز خفتن است 93
- فصل هفتم: در بیان اذکاری است که در هنگام خواب باید خواند 97
- پی نوشت ها 100
و به سند صحیح از حضرت صادقعلیه السلام منقول است که: «هرکه هر روز صد مرتبه «لاحَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ» بگوید، حق تعالی از او هفتاد نوع از بلا دفع نماید که سهلتر آنها غم واندوه باشد».(545)
و به سند معتبر دیگر از آن حضرت منقول است که: «هرکه دعا کند و ختم کند دعای خود را به گفتن «ماشاءَ اللَّهُ لاحَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ» البته دعای او مستجاب شود».(546)
و به سند معتبر دیگر از آن حضرت منقول است که: «هر که هفتاد مرتبه بگوید «ماشاءَ اللَّهُ لاحَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ» حق تعالی بگرداند از او هفتاد نوع از انواع بلا که کمتر آنها آن باشد که دیوانه شود و به سبب دیوانگی هلاک بشود».(547)
و در حدیث دیگر از آن حضرت منقول است که: «خدا را مَلَکی هست موکّل به آسمان اول، اسماعیل نام دارد، چون بنده هفت نوبت میگوید: «یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ» آن ملک میگوید: اَرْحَمُ الرّاحمین صدای تو را شنید هر حاجتی که داری بطلب تا عطا کند».(548)
و به سند صحیح از آن حضرت منقول است که: «هرکه ده مرتبه بگوید: «یا اَللَّه» حق تعالی به او خطاب فرماید که: لبّیک! چه حاجت داری و همچنین اگر ده مرتبه «یا رِبِّ» بگوید، همین خطاب کنند او را».(549)
همچنین به سند صحیح از آن حضرت منقول است که: «هر که بگوید: «یارَبّیَ اللَّه» آن قدر که یک نفس او وفا کند، به او خطاب فرماید حق تعالی که: لبّیک! حاجت خود را بگو».(550)
و در حدیث دیگر فرمود: «بعضی از فرزندان پدرم بیمار شدند. پدرم بر او گذشت، فرمود: ده مرتبه بگو «یا اَللَّه» که هیچ یک از مؤمنان ده مرتبه این کلمه را نمیگوید مگر آن که پروردگار عالم میفرماید که: لبّیک ای بنده من! حاجت خود را سؤال کن».(551)
و به سند معتبر از امام رضاعلیه السلام منقول است که فرمود: «پدرم را در خواب دیدم، فرمود که: هرگاه به شدّتی و سختی گرفتار شوی بسیار بگو «یا رؤفُ یا رَحیمُ».(552)
و به سند معتبر از حضرت صادقعلیه السلام منقول است که به بعضی از اصحاب خود فرمود: «میخواهی به تو تعلیم کنم اسم اعظم الهی را، بخوان سوره حمد و سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَد» و آیةالکرسی و سوره «إِنَّا اَنْزَلْناهُ فی لَیْلَةِ الْقَدْر» پس رو به قبله کن و هر حاجت که داری از خدا بطلب».(553)
و به سند معتبر از حضرت امام رضاعلیه السلام منقول است که: «اسم اکبر خدا «یاحَیُّ یاقَیُّومُ» است».(554) و به روایت دیگر از حضرت علی بن الحسین صلوات اللَّه علیهما منقول است که: «این دعا مشتمل است بر اسم اعظم: