- مقدمه 1
- رهنمود حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السّلام) به معتکفان 5
- اعتکاف از منظر حضرت آیت الله العظمی علوی گرگانی (مدّ ظله العالی) 6
- معنای اعتکاف 7
- اهداف اعتکاف 8
- اعتکاف معجونی از چند عبادت 9
- آثار اعتکاف 12
- عبادات جایگزین اعتکاف 16
- اعتکاف از منظر آیات وحی 17
- اعتکاف در روایات و احادیث معصومین (علیهم السّلام) 20
- اعتکاف در تاریخ پیشینیان 24
- انواع اعتکاف 38
- مسائل مربوط به اعتکاف 43
- مراقبات روزه داری 56
- مراقبات حضور در خانه خدا 56
- مناسبتهای اعتکاف 81
- منابع و مآخذ 81
- سخن آخر 81
« در بحث زمان اعتکاف »
مرحوم صاحب جواهر در المنتهی گفته است که: بهترین زمان اعتکاف دهه آخر ماه رمضان است. همچنین داود بن سرحان از امام صادق (عَلَیهِ السَّلام) نیز روایت را نقل می کند:« که دهه آخر ماه رمضان تأکید بیشتری دارد».
به غیر از عیدین (فطر-قربان) و ایام تشریق برای مُحرِم در منی که اعمال حج را انجام می دهد در بقیه سال تأکید شده است. اعتکاف در بعضی ایام فضیلت بیشتری دارد که از جمله آن: پنچ شنبه اول و آخر ماه قمری، چهار شنبه اول دهه هر ماه، سیزده، چهارده و پانزدهم ماه قمری (ایام البیض)، عید غدیر، هیجده ذی الحجه، ولادت پیامبر، عید مبعث، 27 رجب، 25 ذی القعده، روز عاشورا، روز مباهله، تمام ماههای رجب و شعبان.
« در بیان مدت اعتکاف »
حداقل ایام اعتکاف سه روز است و کمتر از آن نمی شود. در من لا یحضر الفقیه از ابی عبیده از امام باقر (عَلَیهِ السَّلام) است که فرمودند: «هرکس سه روز اعتکاف کرد در چهارمین روز آن می تواند از مسجد خارج شود یا سه روز به آن بیفزاید ولی اگر پنج روز گذشت باید ششمین روز را هم بماند و بعد خارج گردد.
«مراد از روز چیست؟»
معنای روز از طلوع فجر است تا غروب ، سرخی هوا که بعد از غروب آفتاب بالا می آید تا درطرف مغرب ناپدید می شود که «حَمَرِه مَشرِقِیّه» می گویند. و مستحب است که از شب اول، اعتکاف را شروع نماید ولی داخل نمودن شب لازم نیست بلکه جایز است.