تاملی در معنای مناسک حج صفحه 188

آن، این امام همام در جای دیگری، در توصیف حضرت رسول می‌فرماید: «اوست پیشوای پرهیزکاران و چشم بینای هدایت‌یافتگان. اوست چراغ پرفروغ و شهاب درخشان و آتش‌زنه فروزان. سیرتش میانه‌روی است، آیینش راهنماینده، کلامش جداکننده حق از باطل و داوری‌اش قرین عدالت.» (1)

راستگویی و امانت‌داری: راستگویی، صداقت و راستی نیز از مراتب بالا و والای زیبایی معقول است که پیامبر اسلام به تصدیق دوست و دشمن، به آن متّصف بوده است. این ویژگیِ زیبا که از سوی خدایش نیز در مورد او ذکر شده است، (2) از اوان حیات مبارکش در زندگی ایشان جلوه‌گر بود و به حدّی بارز و واضح بود که مردم حجاز او را «محمّد امین» می‌نامیدند. توجّه و عنایت به همان معنای لغوی و ظاهری برای صفت «امین»، خود به تنهایی از جایگاه رفیعی در زیبایی حکایت دارد، امّا در عین حال، می‌توان گفت که محمّد امانت‌دار امانت خداوند و امین وحی الهی و امینِ همان امانتی است که آسمانها و زمین آن را نپذیرفتند و آدم آن را پذیرفت و آنگاه فرزند گرامی‌اش محمّد آن را به نحوی بدیع و زیبا و جامع، به درستی به دوش کشید و به سرمنزل مقصود رسانید.

شجاعت: همه می‌دانند که شجاعت به عنوان فضیلت و حدّ تعادل قوّه غضبیّه (بین تهوّر و جُبن) است. (3) امام‌الموحّدین می‌فرماید: «هرگاه جنگ شدّت می‌یافت، ما به پیامبر پناه می‌بردیم. هیچ‌کس از ما به دشمن

1- 1. نهج‌البلاغه، خ 93، صص 211- 209.
2- 2. احزاب: 22.
3- 3. ر. ک: علامه طباطبایی؛، تفسیر المیزان، ج 2.