تاملی در معنای مناسک حج صفحه 40

- مسجد جُحفه (در نزدیکی بندر جدّه) برای اهل مغرب و شام و مصر و آنان که از این جهت به مکّه می‌آیند.

- میقات کوه یَلَمْلَمْ، برای اهل یمن، و کسانی که از آن مناطق عبور می‌کنند.

میقات «ق- رْنُ‌الْمَنازِل» میقات اهل طائف است و کسانی که از آنجا عبور می‌کنند.

- میقات «عقیق» برای اهل نجد و عراق و کسانی است که از آنجا عبور می‌کنند.

علاوه بر اینها، قابل ذکر است که میقات کسی که منزلش بین میقاتها یا نزدیکتر از میقات به حرم باشد، خانه او است. میقات حجّ تمتّع مکّه مکرّمه است. میقات عمره کسانی که در مکّه‌اند، ادْنَی‌الحلّ (نقطه خروج از حرم) است که مواضع برتر آن حُدَیْبیّه، جِعرانَه و تَنْعیم هستند. (1)

در لغت آمده است: میقات یعنی: «وقت و هنگام کار، هنگام، وقت محدودِ وعده داده‌شده، در اصل لغت به معنی وقت محدود است. و بر سبیل استعاره به معنی مکان استعمال شده.» (2) میقات در عین حالی که به زمان اطلاق می‌شود، به دلیل لزوم ایجاد ارتباط بین زمان و مکان، یا وقوع زمان در مکانی خاصّ، به معنای مکان نیز به کار می‌رود. موسی چهل شب به میقات فراخوانده می‌شود و حاجی در لحظه میقات که مصادف با لحظه نیّت و محرم شدن است، وارد مناسک حجّ می‌شود. امّا این «لحظه» در هر مکانی اتّفاق نمی‌افتد، «مکانی» خاصّ باید، تا قابلیّت درک و تجلّی بخشیدن به این زمان را داشته باشد، و آن «میقات» است. و