- مقدمه معاونت آموزش و تحقیقات 1
- پیشگفتار 3
- مقدّمه چاپ اول 13
- اشاره 15
- اهمیّت حج 15
- حج در روایات 16
- حج، بندگی خدا است 18
- حج، یک بسیج توحیدی است 18
- حج، ایثار و فداکاری است 19
- حج وسیله آزمایش است 20
- حج، زنده کردن آثار رسول خداست 21
- حج، تقویت و اصلاح ایمان است 23
- حج، آرامبخش است 23
- جاذبه کعبه 23
- حج، فرار از گناهان 25
- حج، میعاد و بیعت با امام است 25
- حج، وسیله استواری مسلمانان است 26
- مکه، خانه امن است 28
- پیامگیری و پیامرسانی 29
- اعلام برائت از کفار و دشمنان اسلام 30
- حج، بیمه کردن انسان از فقر است 31
- حج، محرّک چرخ اقتصاد است 32
- حج، مرکز تبلیغات است 33
- تلاش برای حج 34
- حج، جهاد ضعفا است 38
- قصد قربت 41
- تهیه مال حلال 45
- در آستانه حج 45
- حلالیّت خواستن 46
- سفر و فواید آن 47
- گوشهای از اخلاق و آداب سفر 49
- نکاتی دیگر در باره مسافرت 50
- هماهنگی با مسافران 51
- مخارج سفر حج 53
- کم کم حرکت میکنیم 54
- خدمت به خانواده حجاج 54
- وقتی از خانه خارج میشویم ... 55
- میقات 59
- اعمال حج 59
- در میقات چه کنیم؟ 60
- حرم و مکه 63
- مسجدالحرام 65
- طواف 67
- چند نکته لطیف در طواف 70
- نماز طواف 72
- یک نکته بسیار مهم 73
- مسأله امامت و حج 73
- سعی صفا و مروه 77
- تقصیر 80
- ایام فراغت در حج 80
- بهترین کار در ایام حج 83
- نحوه برخورد 92
- اعمال حج شروع میشود 96
- به سوی عرفات میرویم 99
- روز عرفه 102
- عرفه و امام حسین (علیهالسّلام) 104
- حسین (علیهالسّلام) و عرفه 105
- مشعر 107
- حرم در حرم 114
- مِنی 116
- رَمْی جَمْرَه 117
- قربانی 124
- سیر کردن گرسنگان 133
- نگاهی به گرسنهها 134
- منی، سرزمین آزمایش است 139
- آزمایش 140
- حلق و تقصیر در منی 142
- بیتوته در منی 143
- خروج از منی 145
- طواف 147
- نماز طواف 148
- اشاره 149
- قبرستان ابوطالب 149
- خدیجه (علیها السلام) 149
- پیمان خدیجه 152
- فوت خدیجه 152
- ابوطالب (علیهالسلام) 153
- حمایت «مکتبی» نه «عاطفی» 154
- ابوطالب (علیه السّلام)، مؤمن قریش 155
- از مکه بیرون میرویم 162
- سفارشی از امام صادق (علیه السّلام) 164
- اشاره 166
- به سوی مدینه 166
- به سوی مدینه 169
- اشاره 171
- زیارت پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه و آله) 171
- عذرخواهی از رسول اللَّه (صلّی اللَّه علیه و آله) 177
- فکر و تأمل در کنار مسجد 182
- ناله از وضع مسجد 184
- معنای شرک 188
- اشاره 188
- شاهد از تاریخ و سیره 191
- توسل و تبرک و استشفاء 191
- کدام برخورد بهتر است؟ 204
- اشاره 207
- قبرستان بقیع 207
- زیارت حضرت زهرا (سلاماللَّه علیها) 226
- بیت الاحزان 230
- قبور بزرگان دیگر 230
- اشاره 230
- اشاره 237
- شهدای احد 237
- حضرت حمزه سیدالشهدا 241
- نام شهدای احد 246
- یک درس مهم 248
- شرط امدادهای غیبی در جبههها 251
- گنجینههای ویران 252
- لزوم هدایا 255
- اشاره 255
- بازگشت به وطن و خرید سوغات 256
- تشکر و عذرخواهی 260
- خدمتگزاران 261
- استقبال از حجاج 262
- ولیمه 262
- تذکرات بهداشتی در حج 264
- چند نکته مهم 264
- تذکرات اخلاقی 265
- پایان نامه 266
یکی، اول طلوع آفتاب روز عید که تمام زائران خانه خدا از مشعر به سوی مِنی درحرکتند، و دیگری، بعدازظهر روز دوازدهم که پایان اعمال در مِنی است و مردم از آنجا به مکه رهسپار میشوند، در این دو حرکت بسیار عظیم، با کمال تأسف هیچگونه کوبندگی و توفندگی نیست، حجی که در آن، بتها شکسته و ابرهههای تاریخ نابود گردند، و از این سیل عظیم انسانها، در هر موردی استفاده مناسب شود.
به هر حال، در سرزمین مِنی بیش از عرفات و مشعر میمانیم، چند شب باید آنجا بمانیم، و در همان روز ورود (روز عید) سه عمل مهم داریم:
1- سنگ ریزههایی که شب قبل در زمین مشعر، جمع کرده بودیم، باید در محل خود پرتاب نماییم.
2- به قربانگاه رفته، گوسفند، گاو یا شتری ذبح کنیم.
3- سر خود را بتراشیم.
رَمْی جَمْرَه
زائران خانه خدا، همین که از مشعر به مِنی میرسند، بعد از کمی استراحت اعمال سهگانه آن روز را شروع مینمایند.
اولین عمل پرتاب کردن هفت سنگ ریزهای است که شب قبل در مشعر جمعآوری کردهاند، این عمل را در اصطلاح (رَمْی جَمره) مینامند (1).
1- «رمی» به معنای پرتاب کردن است، و «جمره» به گفته مصباحالمنیر به معنای انبوه ریگ است، و «جَمْرَه» به معنای انبوه جمعیت و قبائل است نهایه ابن اثیر و «جمار» به معنای سنگریزهها دهخدا، و «عقبه» به معنای آخرین محل پرتاب آن سنگ ریزههاست.