حج (با تجدید نظر) صفحه 54

ابراهیم (علیهم‌السّلام)، رمی نمودند «1» تا بفهمد در هر زمان باید شیطان رمی شود.

می‌رود تا صحنه‌های ایثار را لمس کند. تا از هوسها و تمایلات دور باشد.

راستی اگر سنگهای کعبه از یاقوت سرخ و زمرّد سبز بود، همه به برای تماشای زر و زیور آن می‌رفتند، اگر منطقه خوش آب و هوا بود، عبادتگاه نبود، بلکه عشرتکده می‌شد و این خود بیانگر آن است که عبادت با تجمل سازگار نیست، عبادت با هوس همراه نیست. قرب به خدا با خودبینی و خودخواهی و خودپرستی سازگار نمی‌باشد.

می‌رود جائی که حضرت موسی (علیه‌السّلام) و اولیای خدا بارها پیاده و گاهی پابرهنه می‌رفتند «2».

می‌رود به جایی که امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: اگر بتوانی به جای انواع غذاها، نان و نمک بخوری و پول حج را ذخیره نمایی، ارزش دارد «3».

و بالأخره می‌رود تا می‌رسد به میقات ... حج، پاسخ به دعوتنامه خدا و دعوت و ندای ابراهیم است.

یا رب، تو خواندی، آمدیم دل را ستاندی، آمدیم

عشق و ولای کعبه را بر دل نشاندی، آمدیم

یا رب زایران آمدیم با چشم گریان آمدیم

یا رب ندایت را زجان لبیک گویان آمدیم

جان را رساندیم، آمدیم در خود نماندیم، آمدیم

دل را ز هر وابستگی یکجا تکاندیم، آمدیم «1»