حج برنامه تکامل صفحه 51

هدایت انسان، دریغ نفرموده و او را با رأفت و رحمتی خاصّ، در کَنَف حمایت ربوبی خود، درآورده است. و برای این‌که او را، مناسب با عالم طبع و حسّ، بپروراند تا آماده عالم ماورای طبع و حسّش بسازد، خانه‌ای از سنگ و گل در این عالم سنگ و گل، بنا کرده و آن را، خانه خود نامیده و بندگان وامانده و بی‌پناه خود را، به خانه خود دعوت کرده است تا برکات و رحمات خاصّه‌اش را در کنار آن خانه، به دامن بندگانش بریزد.

آری، دعوت کرده است تا بندگان خاک‌نشین، از همه‌جای عالم، بار سفر ببندند و به عزم زیارت خالق مهربان، به آن‌جا بروند و بدن‌های خود را، بر گرد جسم آن خانه طواف بدهند و دل‌های خود را با صاحب خانه مرتبط سازند تا کم‌کم، آمادگی برای زیارتربّ‌العالم وملک‌العرش پیدا کنند و مرکز جان خود را،خلوتخانه حقّ و کعبه حقیقی بسازند که فرمود:

لَمْ یَسَعْنِی ارْضِی وَلا سَمائِی وَوَسِعَنِی قَلْبُ عَبْدِی الْمُؤْمِنِ اللّیّنِ الْوادِعِ. (1) 1

زمین و آسمان من، گنجایش مرا نداشت (اما) قلب نرم و آرام بنده با ایمانم، مرا در خود گنجانید.

آن کس که با پا به کعبه رود، کعبه را طواف کند، و آن کس که با دل رود، کعبه او را طواف کند.

حقّاً لطف و عنایتی از این بالاتر نمی‌شود که خداوند سبحان و منزّه از نقصِ جسمیّت و احتیاج به مکان، خود را، هم‌نشین خاکیان معرّفی فرموده و در ردیف خانه‌های سنگ و گلی خاک‌نشینان، یک خانه سنگی برای خود انتخاب کرده و خود را همسایه دیوار به دیوار بندگان نشان داده که من هم با شما هستم؛ در میان شما هستم؛ دامن به دست شما داده‌ام؛ همه چیز خود را از من بخواهید.

حتی در میان شهرها و دهکده‌ها و بیابان‌ها، مسجدها را خانه خود معرّفی کرده تا در همه جا مردم دسترسی به او داشته باشند. نگفته حتماً باید در آسمان به عرش بیایید تا به