حج مقبول صفحه 104

الْمَسْجِدِالْاقصَی الَّذی بارَکْنا حَولَهُ لِیُرِیَهُ مِنْ ایاتنا انَّهُ هُوَ السَّمیعُ البَصیر). (1)

- پاک و منزّه است خدایی که بنده‌اش را در یک شب از مسجدالحرام به مسجدالاقصی برد که گرداگردش را پر برکت ساختیم، تاآیات خود را به او نشان دهیم. او خدایی شنوا و بیناست.

اسلام با قبله قرار دادن کعبه، بالاترین عظمت و عزّت را به او بخشیده است. آری، کعبه قبله است و باید نماز ما، دعای ما، قبر ما، قربانی ما، همه اعمال نیک و با خیر و برکت ما و بهترین حالات ما به سوی او باشد.

(قَدْ نَری تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ فَلَنُوَلِّیَنَّکَ قِبْلَةً تَرْضیها فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِالْحَرامِ وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَه وَ انَّ الَّذینَ اوتُوا الْکِتابَ لِیَعْلَمُونَ انَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ما اللَّه بِغافِلٍ عَمَّا یَعْمَلُون). (2)

- ما صورت تو را می‌بینیم که به سوی آسمان (و در انتظار فرمان خدا برای تعیین قبله نهایی) می‌گردانی و اکنون تو را به سوی قبله‌ای که از آن خشنود باشی بر می‌گردانیم، پس روی خود را به جانب مسجدالحرام کن و هر کجا باشید روی خود را به جانب آن گردانید. و اهل کتاب می‌دانند این فرمان درستی از ناحیه پروردگار است و خدا از اعمال آنها غافل نیست.

بدین سان در سال دوّم هجرت، در حالی که هفده ماه از هجرت