حج مقبول صفحه 155

مفسّر و حکیم الهی ملّامحسن فیض کاشانی، در توضیح این روایت می‌فرماید: جهت مشترک بین تفسیر و تأویل آیه همان تطهیر است، چه آنکه مراد از تفسیر و ظاهر آیه؛ پاک شدن از آلودگیهای ظاهری است و نتیجه حاصل از تأویل آیه و ملاقات با امام؛ تطهیر از پلیدی جهل و نابینایی باطنی است. (1)

4-بیتوته در مِنا در شبهای تشریق‌

برای زایر خانه خدا دو وظیفه دیگر می‌ماند که باید در مِنا انجام دهد.

یکی بیتوته یعنی ماندن شبهای یازدهم و دوازدهم ذی حجه در مِناست، البتّه بر کسانی که در حالِ احرام، از صید و استمتاع از زن اجتناب نکرده‌اند و نیز کسانی که بعد ازظهر روز دوازدهم کوچ کردن از مِنا را تأخیر انداخته‌اند تا شب فرا برسد، ماندن شب سیزدهم نیز واجب است.

روزهای یازدهم و دوازدهم و سیزدهم را «ایّام تشریق» نیز می‌گویند.

آیه مربوط به بیتوته در مِنا و ایام تشریق چنین است:

(وَ اذْکُرُوا اللَّه فی ایَّامٍ مَعْدوداتٍ فَمَنْ تَعَجَّل فی یَوْمَیْنِ فَلا اثْمَ عَلَیه وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا اثْم عَلَیْهِ لِمَنِ اتَّقی ...) (2)

- خدا را در روزهای معیّن، (روزهای 11 و 12 و 13 ذی‌حجه) یاد کنید و هرکس شتاب کند و یاد خدا را در دو روز انجام دهد، گناهی بر او نیست، و هر کس که تأخیر کند (و سه روز انجام دهد نیز) گناهی بر او نیست برای