حج مقبول صفحه 37

1- پیامبر اسلام در سال نهم هجرت، حضرت علی علیه السلام را مأمور کرد قطعنامه‌ای مبنی بر اعلان بیزاری از مشرکان، در موسم حج قرائت کند در حالی که شانزده آیه از آغاز سوره برائت بر پیامبر نازل شده بود که از جمله آنهاست:

«بَراءَةٌ مِنَ اللَّه وَ رَسُولِهِ الَی الَّذِینَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِکِینَ فَسیحوُا فِی اْلَارْضِ ارْبَعَةَ اشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا انَّکُمْ غیر مُعْجِزِی اللَّه و انَّ اللَّه مُخْزِی الْکافِرِینَ ...» (1)

(اعلام بیزاریی است از جانب خدا و رسول او به گروهی از مشرکان که با آنان پیمان بسته اید، که می‌توانید در روی زمین چهار ماه آزادانه گردش کنید و بدانید که شما خدا را عاجز نخواهید کرد بلکه خداوند کافران را خوار خواهد نمود.)

امیر مؤمِنان علی علیه السلام، پس از قرائت آیات برائت، قطعنامه‌ای متضمّن موادی چهارگانه به این شرح ایراد کرد:

هان ای مشرکان!

- بت پرستان حق ندارند وارد خانه خدا شوند.

- طواف با بدن برهنه ممنوع است.

- بعد از این هیچ بت پرستی در مراسم حج شرکت نخواهد کرد.

- کسانی‌که با پیامبر پیمان عدم تعرّض بسته‌اند و به پیمان خود وفادار بوده‌اند پیمان آنان محترم است و تا پایان موعد پیمان، جان و مالشان