حج مقبول صفحه 57

خاطر بیان آخرین فرصتی است که می‌توان از این مسأله استفاده کرد، وگرنه افراد متوجّه و متدیّن، برنامه پس از مرگ خود را با دقت هر چه تمامتر از مدّتها پیش از مرگ، پیش بینی و وصیت می‌کنند.

وصیت کردن در ایام زندگی و یا پیش از سفر به معنای فال بد زدن و بدبین بودن و احساس خطر نیست، بلکه وصیّت، نشانه یاد مرگ بودن انسان و راهی برای جبران کارهایی است که انجام نداده و علامت دقّت نظر او است. البتّه مطالب دیگری در زمینه وصیت وجود دارد، که به همین مقدار اکتفا می‌شود.

2-اصلاح نیت و اخلاص در عمل‌

گفته بودیم که حج، یکی از عبادات اسلامی است و در تمامی اعمال و مناسک آن قصد قربت و نزدیک شدن به خدا لازم است. زایر خانه خدا باید بکوشد که قصدش را خالص کند و از هر چه که مربوط به هواست بر کنار باشد و اعمالش صرفاً برای امتثال امر خالق یکتا و تحصیل ثواب آخرت و فرار از عقاب باشد.

قال الصادق علیه السلام: «اذا ارَدْتَ الْحَجَّ فَجَرِّدْ قَلْبَکَ للَّه‌تَعالی مِنْ کُلِّ شاغِلٍ». (1)

- چون اراده حج کردی، دل را از هر چه که از خدایت باز دارد برهنه و عریان ساز.

انگیزه و موجبات حج نباید تحصیل اعتبار در اجتماع، فرار از مذمّت مردم، کسب و تجارت و تفریح و سیاحت و ... باشد، که همه اینها مضرّ به