گفتهاند «عرفات» با عرفان و معرفت همریشه است و حاجی با یک توقف اجباری نیمروزه، که معمولًا با مقدمات آن به یک شبانهروز بالغ میشود، خود را برای درک و فهم حقیقت حج و معرفت به باطن آن و وقوف به مقصد و مقصود از آن آماده میسازد. به نظر میرسد که خداوند چنین مقرر کرده که حج در زمانی نسبتاً طولانی انجام شود و حاجی کمابیش از شامگاه روز هشتم در حال احرام باشد و در نخستین قدم از مکه، بیستودو کیلومتر فاصله بگیرد و از این دورترین نقطه، یعنی عرفات، که اندکی هم بیرون از مرز منطقهحرم قرار دارد به تدریج و مرحله به مرحله خود را برای طواف و سعی به کعبه نزدیک کند. خداوند در حج تمتع نخواسته است که حاجی وقتی به مکه میرسد به مسجدالحرام برود و بیدرنگ در کنار کعبه در مدت یکی دو ساعت اعمالی را انجام دهد و حج خود را پایان یافته محسوب کند، بلکه گویی باید افتان و خیزان، مدتی در راه باشد و سالک طریق الی الله شود. حاجی باید در نخستین مرحله در عرفات توقف کند و در مرحله بعد در مشعر بماند، آنگاه به منا بیاید که از عرفات و مشعر به مکه نزدیکتر است و در آنجا نیز اعمالی به جای آورد و مجنون صفت، منزل به منزل، و وادی به وادی، خود