میکنند، سرود آنان دعاهایی است که به صورت دستهجمعی با هم میخوانند و در آنها خدا را به بزرگی یاد میکنند. آغاز و انجام این کاروان که بیش از چهارده قرن است همه ساله در چنین روزی این مسیر را طی میکند، پیدا نیست.
منا از مشعر چندان دور نیست چنانکه از مکه هم دور نیست. حاجی پس از یکی دو ساعت راهپیمایی به منا میرسد تا روزهای دهم و یازدهم و دوازدهم ذیحجّه در آنجا بماند. او مکلف است در شبهای یازدهم و دوازدهم در منا باشد و به اصطلاح در آنجا «بیتوته» کند و این بیتوته از جمله واجبات حج است که باید با نیت و به قصد قربت صورت پذیرد.
منا سرزمین چادرهاست، در همه سو کران تا کران خیمههایی برپا شده تا حاجیان روزها و شبهای اقامت در منا را زیر آنها سپری کنند، چادرهایی سفید برای میهمانانی سپیدپوش. اولین عمل واجی که حاجی میباید در منا انجام دهد، «رمی جَمَره عقبه» است. در منا سه ستون سنگی ساده برپاست که به آنها به ترتیب «جمره أولی» و «جمره وُسطی» و «جمره عَقَبه» میگویند. حاجی مکلف است در روز عید قربان هفت سنگ به جمره عقبه بزند. در