این علم ظاهری، نیت باطنی خود را نشان میدهد و آن را تقویت و تثبیت میکند. او در حقیقت این سنگها را به خود میزند، اما نه به «خود» خدایی خود، بلکه به «خود» شیطانی و شیطانپسند خود، به همان بخشی از وجود خود که قرآن آن را «نفس اماره» نامیده است.
همه از دست غیر مینالند سعدی از دست خویشتن، فریاد
