شروع میشود. اما «احرام» حج مفصلتر و پیچیدهتر است. در هر دو عبادت، انسان پس از احرام بستن در فضایی محدود شده و حریمی حصاربندی شده قرار میگیرد و در آن حریم اعمالی را بر خود حرام میسازد.
نماز، یک حج کوتاه چند دقیقهای است، از راه دور، رو به کعبه، که در هر شبانهروز پنج بار تکرار میشود و حج، یک نماز بلند و بزرگ و مفصل چند روزه است، از نزدیک، در کنار کعبه، اما باز هم رو به کعبه، که در همه عمر، تنها یک بار بر هر که بتواند واجب است. در نماز، پس از تکبیره الاحرام، دیگر راه نمیرویم، چیزی نمیخوریم، حرفی غیر از اوراد و اذکار واجب و مستحب نماز به زبان نمیآوریم، نمیخوابیم، ... اما در حج، در چند شبانهروز ه محرم هستیم، راه میرویم، میخوابیم و برمیخیزیم، سخن میگوییم، غذا میخوریم، تجدید وضو میکنیم، اما بر این حرکت و سکون و تکلم و سکوت و خوردن و خفتن ما، حالتی شبیه حال نماز احاطه دارد. گویی در حضور خداوند هستیم و همانطور که در نماز، در حضور خداوند، مکلف و مراقب بودیم تا آداب حضور را رعایت کنیم، در اینجا هم باید آداب حضور را رعایت کنیم، منتها حضور در کنار کعبه، در مسجدالحرام و ایستادن رو به کعبه در چند