حال آن کس که بیش از آنچه به خانه و اسباب خانه، توجه داشته باشد، به صاحب خانه توجه داشته باشد و حرمت اسباب خانه را هم به احترام صاحب خانه رعایت کند. خوشا به حال آن حاجی که آمدنش به مکه و کعبه، مقدمه قدم نهادنش به کوی دوست باشد و با خدای خود بگوید:
به کعبه رفتم و زانجا هوای کوی تو کردم جمال کعبه تماشا، به شوق روی تو کردم
آن کس که از رهگذر حج به کوی دوست و به بارگاه یاد الهی و ذکر خدا بار یابد، حال خوشی پیدا میکند که آن را با هیچ چیز دیگری عوض نمیکند.
مقیم کوی ترا فسحت حرم تنگ است ز کعبه تا سر کویت، هزار فرسنگ است
دلم ضعیف و زهر سو ملامتی، چه کنم که شیشه نازک و هر جا که میروم سنگ است
اما این تکیه و تأکید بر جنبه معنوی و درونی و عبادی و عرفانی حج با همه اهمیت و حقانیتی که دارد نباید ما را از جنبه اجتماعی و سیاسی آن غافل کند. حج، یک نماز بزرگ است که به صورت جهانی به جماعت برگزار میشود. به ما توصیه اکید شده است که نمازهای یومیه خود را در مسجد محله زندگی به صورت جماعت در کنار سایر نمازگزاران بخوانیم و هر هفته یک بار همراه با نمازگزاران مساجد