حج وحرمین شریفین در تفسیر نمونه صفحه 340

که عیسی‌بن مریم علیه السلام بشارت داده است! و تو شریعتی همچون موسی علیه السلام داری تو پیامبر مرسلی و به زودی بعد از این روز مأمور به جهاد می‌شوی و اگر من آن روز را درک کنم در کنار تو جهاد خواهم کرد!

هنگامی که ورقه از دنیا رفت، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: من این روحانی را در بهشت (بهشت برزخی) دیدم، در حالی که لباس حریر بر تن داشت؛ زیرا او به من ایمان آورد و مرا تصدیق کرد. (1)

البته در بعضی از کلمات مفسرین، یا کتب تاریخ، مطالب ناموزونی در باره این فصل از زندگی پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به چشم می‌خورد که مسلما از احادیث مجعول و اسراییلیات است. مثل اینکه پیغمبر صلی الله علیه و آله بعد از ماجرای نخستین نزول وحی بسیار ناراحت شد و از این ترسید که القاآت شیطانی باشد! یا چند بار تصمیم گرفت خود را از کوه به زیر پرتاب کند! و امثال این لاطایلات که نه با مقام شامخ نبوت سازگار است، نه با آنچه در تاریخ از عقل و درایت فوق العاده پیامبر صلی الله علیه و آله و مدیریت و شکیبایی و تسلط بر نفس و اعتماد او ثبت شده است.

به نظر می‌رسد اینگونه روایات ضعیف و رکیک ساخته و پرداخته دشمنان اسلام است و خواسته‌اند هم اسلام را زیر سؤال برند و هم شخص پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله را، با توجه به آنچه گفته شد، به سراغ تفسیر آیات می‌رویم.

بخوان به نام پروردگارت‌

در نخستین آیه، پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله را مخاطب ساخته می‌گوید: «بخوان به نام پروردگارت که جهان را آفرید»؛ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ. (2)

بعضی گفته‌اند، مفعول در جمله بالا محذوف است و در اصل چنین بود: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ؛ «قرآن را با نام پروردگارت بخوان» و به همین جهت بعضی این آیه را

1- 1- مجمع البیان، ج 10، ص 514.

2- 2- «راغب» در «مفردات» می‌گوید: «قرأت» به معنای ضمیمه کردن حروف و کلمات به یکدیگر است و لذا به حروف واحد قرائت نمی‌گویند.