حج وحرمین شریفین در تفسیر نمونه صفحه 362

ایمان به حقانیت پیامبر صلی الله علیه و آله داشته، هر چند روی ملاحظاتی بر زبان جاری نمی‌کرده و می‌دانیم ایمان به قلب است و زبان جنبه طریقیت دارد. در بعضی از احادیث اسلامی، وضع ابوطالب به اصحاب کهف تشبیه شده است که ایمان در دل داشتند، هر چند به عللی قدرت اظهار آن را نداشتند. (1)

5- مگر می‌توان در مسأله‌ای به این مهمی، یک‌جانبه بحث کرد و تنها به روایت مرسله از ابو هریره و ابن عباس و مانند آن قناعت نمود؟ چرا اجماع امامان اهل‌بیت علیهم السلام و چرا اجماع علمای شیعه در اینجا مورد توجه قرار نمی‌گیرد؟! با آنکه آنها به وضع خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله آشناترند.

ما امروز اشعار زیادی از ابوطالب در دست داریم که ایمان او را به اسلام و رسالت محمد صلی الله علیه و آله به عنوان پیامبر اسلام با وضوح تمام بیان می‌کند. این اشعار را بسیاری از بزرگان و دانشمندان در کتاب‌هایشان آورده‌اند. (2)

6- از همه اینها گذشته، تاریخ زندگی ابوطالب و فداکاری عظیم او نسبت به پیامبر صلی الله علیه و آله و علاقه شدید پیامبر صلی الله علیه و آله و مسلمانان نسبت به او تا آنجا که سال مرگش را عام الحزن (سال اندوه) نام نهادند، همه نشان می‌دهد که او به اسلام عشق می‌ورزید و دفاعش از پیامبر صلی الله علیه و آله به عنوان دفاع از یک خویشاوند نبود، بلکه به صورت دفاع یک مؤمن مخلص و یک عاشق پاکباخته و سرباز فداکار از جان گذشته از رهبر و پیشوای خود بود با این حال چقدر غفلت و بی‌خبری و ناسپاسی و ظلم است که گروهی اصرار داشته باشند، این مؤمن موحد مخلص را از دنیا ببرند؟! (3)

1- 1- تفسیر صافی: ج 4، ص 95؛ تفسیر برهان: ذیل آیه 56 قصص.

3- 3- تفسیر نمونه، ج 16، ص 125.