حج وحرمین شریفین در تفسیر نمونه صفحه 90

به عهد بود، شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق العاده داشت.

بزرگی مقام این پیامبر الهی را از تعبیرات زیر به خوبی می‌توان دریافت:

مقام والای ابراهیم در قرآن‌

1- خداوند از ابراهیم به عنوان یک امت یاد کرده، و شخصیت او را به منزله یک امت می‌ستاید (نحل- 120).

2- مقام خلیل‌اللهی را به‌او عطا فرموده‌است، ... وَاتَّخَذَاللَّهُ إِبْراهِیمَ‌خَلِیلًا (نساء: 125).

جالب اینکه در بعضی از روایات در تفسیر این آیه می‌خوانیم، این مقام به خاطر آن بود که ابراهیم هرگز چیزی از کسی نخواست و هرگز تقاضا کننده‌ای را محروم نکرد!

3- او از نیکان، صالحان، قانتان، صدیقان، بردباران و وفاکنندگان به عهد بود.

(نجم: 37)

4- ابراهیم فوق العاده مهمان‌نواز بود به‌طوری که در بعضی از روایات آمده است او را ابواضیاف (پدر مهمانان یا صاحب مهمانان) لقب داده بودند. (ذاریات 24- 27) (1)

5- او توکل بی‌نظیری داشت، تا آنجا که در هیچ کار و هیچ حادثه‌ای نظری جز به خدا نداشت هر چه می‌خواست، از او می‌طلبید و جز در خانه او را نمی‌کوبید.

داستان پیشنهاد فرشتگان برای نجات او به هنگامی که قوم لجوج می‌خواستند او را در میان دریایی از آتش بیفکنند، و عدم قبول این پیشنهاد از ناحیه ابراهیم در تواریخ ضبط است، او می‌گفت: من سر تا پا نیازم اما نه به مخلوق بلکه تنها به خالق! (2)

6- او شجاعت بی‌نظیری داشت و در برابر سیل خروشان تعصب‌های بت پرستان یک تنه ایستاد و کمترین ترس و وحشتی به خود راه نداد، بت‌های آنها را به باد مسخره گرفت و از بتکده آنها تل خاکی ساخت، و در برابر نمرود و دژخیمانش با شهامت بی‌نظیری سخن گفت که هر یک از آنها در آیاتی از قرآن مجید آمده است.

7- ابراهیم منطق فوق العاده نیرومندی داشت، در عبارات کوتاه و محکم و مستدل