حج وحرمین شریفین در تفسیر نمونه صفحه 93

إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ (111) وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِیّاً مِنَ الصَّالِحِینَ (112) وَ بارَکْنا عَلَیْهِ وَ عَلی إِسْحاقَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِما مُحْسِنٌ وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِینٌ (113)

111- او (ابراهیم علیه السلام) از بندگان با ایمان ما است.

112- ما او را به اسحاق علیه السلام، پیامبری صالح، بشارت دادیم.

113- ما به او و اسحاق علیه السلام برکت دادیم و از دودمان آنها افرادی نیکوکار به وجود آمدند و افرادی که آشکارا به خود ستم کردند.

سه آیه فوق آخرین آیاتی است که ماجرای ابراهیم علیه السلام و فرزندانش را تعقیب و تکمیل می‌کند و در حقیقت هم بیان دلیلی بر آنچه گذشت و هم نتیجه‌ای برای آن است.

نخست می‌گوید: «او (ابراهیم علیه السلام) ازبندگان باایمان مااست»؛ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ.

در حقیقت این جمله دلیلی است بر آنچه گذشت و این واقعیت را بیان می‌کند که اگر ابراهیم علیه السلام همه هستی و وجود خویش و حتی فرزند عزیزش را یک‌جا در طبق اخلاص نهاد و فدای راه معبود خویش کرد، به خاطر ایمان عمیق و قوی‌اش بود.

آری همه اینها از جلوه‌های ایمان است و ایمان چه جلوه‌های عجیبی دارد! در