گلواژه‌های حج و عمره صفحه 341

طلب کنید، آنگاه در مراسم و مناسک حج خواسته‌ها را عطا می‌کند. در آنجا سخن از طلب نیست سخن از عطاست. آنجا نمی‌گوید از من بخواه بلکه خواسته‌ها را عطا می‌کند. گرچه خواسته و عطایش به هم آمیخته شده و هر مرتبه‌ای از عطا خواسته‌ای را به همراه دارد.

او کسی است که، فراوانی بخشش و عطای او جز برجود و کرم وی نیفزاید: «وَ لاتَزیدُهُ کَثْرَةُ الْعَطَاءِ إَلَّا جُودَاً وَ کَرَمَاً» (1).

انسان هر چه از خداوند متعال دریافت کند تشنه‌تر می‌شود، ابتداء نمی‌داند از خدا چه بخواهد، چون نمی‌داند که در دستگاه خداوند چه هست وقتی رُخی نشان داد و چیزهایی را از پشت پرده دید، سؤال تولید می‌شود ودرخواست ظهور می‌کند. هر مرحله‌ای از عطا و بخشش، مرتبه‌ای از درخواست است و خواهش انسان را زنده می‌کند. و آدمی با درخواست و خواهش مرحله تازه تری را از خداوند متعال درخواست و دریافت می‌کند، وقتی مرحله بالاتری را دریافت کرد، عطش او بیشتر می‌شود و چیزی طلب می‌کند. (2) ضیوف الرحمان

حج، ضیافت خداوند است و حاجیان همانند روزه داران مهمانان خدای رحمانند امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

«إِنَّ ضَیْفَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ رَجُلٌ حَجَّ وَ اعْتَمَرَ فَهُوَ ضَیْفُ اللَّهِ حَتَّی یَرْجِعَ إَلی مَنْزِلِهِ (3)

؛ همانا میهمان خدای عز و جل، کسی است که حج و عمره به جای آورد، او تا زمانی که به منزلش باز گردد، میهمان خداست.»

وقتی از امام صادق علیه السلام سئوال شد چرا روزه در ایام تشریق برای حاجیان حرام است؟ فرمود: چون که این گروه، زوّار خدا در میهمانی اویند و سزاوار نیست که میهمان، نزد کسی که به زیارتش رفته و او را میهمان کرده است، روزه بگیرد. (4) و راستی چه افتخاری برتر از این که خداوند به خلیلش ابراهیم علیه السلام دستور می‌دهد که پس از مهیا نمودن کعبه، عاشقان کعبه را به سوی آن دعوت نماید. «وَ أَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ» (5)

و مردمان را به حج فراخوان.

1- مفاتیح الجنان، دعای افتتاح.

2- عرفان حج، ص 23

3- حج و عمره در قرآن و حدیث، حجةالاسلام و المسلمین محمدی ری شهری، ص 239، حدیث 378، بحار، ج 99، ص 7.

4- همان، ح 380.

5- سوره حج، آیه 27.