گلواژه‌های حج و عمره صفحه 360

مراسم قرعه‌کشی به عمل آمد، قرعه به نام عبداللَّه(پدر گرامی پیامبر صلی الله علیه و آله) اصابت کرد، عبدالمطلب بلافاصله دست عبداللَّه را گرفته به سمت قربانگاه برد. گروه قریش از زن و مرد از جریان نذر و قرعه‌کشی اطلاع پیدا کردند، سیل اشک از رخسار جوانان سرازیر بود. یکی گفت: ای کاش، به جای این جوان مرا ذبح می‌کردند. سران قریش می‌گفتند: اگر بتوان او را با مال فدا کرد، ما حاضریم ثروت خود را در اختیار وی بگذاریم، یکی از آن میان گفت: این مشکل را پیش یکی از دانایان عرب ببرید، شاید وی برای این کار راه حل پیدا کند. عبدالمطلب و سران قوم موافقت کردند و به سوی یثرب که اقامتگاه آن مردِ دانا بود، روانه شدند و مشکل خود را با او در میان گذاشتند. کاهن چنین گفت:

خونبهای یک انسان پیش شما چقدر است؟ گفتند: ده شتر. گفت: شما باید میان ده شتر و آن کسی که او را برای قربانی کردن انتخاب کرده‌اید، قرعه بزنید و اگر قرعه به نام آن شخص درآمد، شمار شتران را به دو برابر افزایش دهید، باز میان آن دو قرعه بکشید و اگر باز هم قرعه به نام وی اصابت کرد، شمار شتران را به سه برابر برسانید و باز قرعه بزنید و به همین ترتیب تا وقتی که قرعه به نام شتران اصابت کند. پس از بازگشت به مکه، یک روز در مجمع عمومی مراسم قرعه‌کشی آغاز گردید. در دهمین بار که شماره شتران به صد رسیده بود، قرعه به نام شتران درآمد. عبدالمطلب گفت: باید قرعه را تجدید کنم تا یقیناً بدانم که خدای من به این کار راضی است. سه بار قرعه را تکرار کرد و در هر سه بار قرعه به نام صدشتر درآمد، به این ترتیب اطمینان پیدا کرد که خدا راضی است. دستور داد صد شتر از شتران شخصی خود را در همان روز در پیشگاه کعبه ذبح کنند و هیچ انسان و حیوانی را از خوردن آن قربانی جلوگیری ننمایند. (1) 3

أ

عبداللَّه بن جعفر

پس از مهاجرت گروهی از مسلمانان به سرپرستی «جعفربن ابی‌طالب»، از مکه به سوی حبشه و اقامت در آنجا، خداوند به جعفر فرزندی داد که نامش را عبداللَّه گذاشت.

عبداللَّه اولین مولود مسلمانانی بود که در حبشه به دنیا آمد. پدرش جعفر در سال هفت هجری از

1- فروغ ابدیت، آیت اللَّه جعفر سبحانی، ج 1، ص 122- 124.