گلواژه‌های حج و عمره صفحه 368

مناسک ما را به ما بنمایان و بر ما ببخش ... همانا تو بس توبه‌پذیر و مهربانی.

جبرئیل علیه السلام که مأمور تعلیم مناسک به ابراهیم خلیل علیه السلام بود به هنگام حضور در سرزمین عرفات به آن حضرت گفت:

«هذه عرفات، فاعرف بها نسکک و اعترف بذنبک» (1)؛ این عرفات است، پس مناسکت را بشناس و به گناهت اعتراف کن.

4- حضرت ابراهیم علیه السلام قبل از روز نهم ذیحجه خواب دید که فرزندش را ذبح می‌کند وقتی از خواب بیدار شد، به حالت تروی و فکر فرو رفت که آیا این رؤیا، الهی و بمنزله دستور آسمانی است؟ رؤیای مزبور در شب نهم ذیحجه برای حضرت ابراهیم علیه السلام تکرار شد، این رؤیا مغرب روز نهم، در سرزمین عرفات حاصل شد، آن روز را «عرفه» و آن سرزمین را «عرفات» نامیدند. (2) جایگاه عرفات در روایات

1-/ امام صادق علیه السلام فرمودند: «مَنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ إِلَی قَابِلٍ إِلَّا أَنْ یَشْهَدَ عَرَفَةَ» (3).

اگر ماه رمضان بر کسی سپری شد و او آمرزیده نشد، امید به آمرزش او تا ماه مبارک رمضان آینده نیست مگر آنکه عرفه را با شرایطش ادراک کند.

2- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سه بار فرمودند: «الْحَجُّ عَرَفات، الْحَجُّ عَرَفات، الْحَجُّ عَرَفات (4)

؛ حج، عرفات است، حج، عرفات است، حج، عرفات است.»

گفته شده است این حدیث، جزء هزار حدیث مشهور نبوی است.

3- امام سجاد علیه السلام در روز عرفه به سائلی که گدایی می‌کرد، فرمود: وای بر تو! آیا در چنین روزی دست نیاز به سوی غیر خدا دراز می‌کنی، در چنین روزی که برای کودکان در رحم امید سعادت می‌رود. (5)

1- کافی، ج 4، ص 207

2- همان، ص 66.

3- همان، ص 66.

4- حج و عمره در قرآن و حدیث، ص 324، الحج و العمره فی الکتاب و السنه، ص 214.

5- وسائل الشیعه، ج 10 ص 28؛ صهبای حج، ص 415.