گلواژه‌های حج و عمره صفحه 82

«انَا رَبُّ الْابِلِ وَ انَّ لِلْبَیْتِ رَبّاً سَیَمْنَعُهُ!؛ من صاحب شترانم و این خانه صاحبی دارد که از آن دفاع می‌کند.»

این سخن ابرهه را تکان داد و در فکر فرو رفت. «عبدالمطلب» به مکه آمد، و به مردم اطلاع داد که به کوه‌های اطراف پناهنده شوند، و خودش با جمعی کنار کعبه آمد تا دعا کند و یاری طلبد. دست در حلقه کعبه کرد و اشعار معروفش را خواند که مضمون اشعارش این است:

خداوندا! هر کس از خانه خود دفاع می‌کند، تو خود خانه‌ات را حفظ کن!

هرگز مبادا روزی که صلیب آنها و قدرتشان بر نیروهای تو غلبه کنند.

آنها تمام نیروهای خویش و فیل‌ها رابا خود آورده‌اند، تا ساکنان حرم تو را اسیر کنند (1). و لذا هر کسی از خانواده‌اش دفاع می‌کند، تو نیز از ساکنان حرم امنت دفاع کن. و امروز این ساکنان حرم را بر آن صلیب و عبادت‌کنندگان آن یاری فرما. سپس عبدالمطلب به یکی از درّه‌های اطراف مکه آمد و در آنجا با جمعی از قریش پناه گرفت و به یکی از فرزندانش دستور داد بالای کوه «ابوقبیس» بروند و ببینند چه خبر می‌شود. فرزندش به سرعت نزد پدر آمد و گفت: ای پدر! ابری سیاه از ناحیه دریا(دریای احمر) به چشم می‌خورد که به سوی سرزمین ما می‌آید، عبدالمطلب خرسند شد، صدا زد:

«یا مَعْشَرَ قُرَیْش! ادْخُلوُا مَنْازَلَکُمْ فَقَدْ اتاکُمُ اللَّهُ بِالنَّصْرِ مِنْ عِنْدِهِ» (2)

. «ای جمعیت قریش! به منزل‌های خود بازگردید که نصرت الهی به سراغ شما آمد»

این، از یک سو، و از سوی دیگر ابرهه سوار بر فیل معروفش که محمود نام داشت، با لشکر انبوهش برای درهم کوبیدن کعبه از کوه‌های اطراف به طرف مکه سرازیر شد ولی هر چه بر فیل خود فشار آورد، پیش نمی‌رفت، امّا هنگامی که سر او را به سوی یمن بازمی‌گرداند، به سرعت حرکت می‌کرد، ابرهه از این ماجرا سخت متعجب شد و در حیرت فرو رفت.

در این هنگام پرندگانی از سوی دریا فرا رسیدند، همانند پرستوها و هر یک از آنها سه عدد سنگریزه تقریباً به اندازه یک نخود؛ با خود همراه داشتند؛ یکی به منقار و دوتا در پنجه‌ها، این

1- عبدالمطلب در حالی که حلقه در کعبه را به دست گرفته بود با خدای خود این گونه گفتگو می‌کرد:

2- مستدرک الوسائل، ج نهم، ص 340.