گلواژه‌های حج و عمره صفحه 92

نزدیک می‌آمد و ایمان خود را اظهار می‌داشت، ولی هر بار رسول خدا صلی الله علیه و آله به وی فرمود: بنشین، تا بار سوم دست خود را پیش آورد و دست کوچک علی علیه السلام را در دست گرفت و ایمان او را پذیرفت و بدین ترتیب او را از همان روز به معاونت و خلافت و جانشینی خویش انتخاب فرمود. (1) در این هنگام رو به خویشاوندان نمود و فرمود:

«انَّ هذا أَخی وَ وَصیّی وَ خَلیفَتی عَلَیْکُمْ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ اطیعُوهُ»؛ همانا این برادر و وصی و جانشین من است، سخنش را بشنوید و از او فرمان برید.

خلاصه کلام این که مجلس پایان یافت و حضار با حالت خنده و تبسم رو به ابوطالب نمودند و گفتند:

«محمّد دستور داد که از پسرت پیروی کنی و از او فرمان ببری و او را بزرگ تو قرار داد.»

همه مورخان، «جز ابن تیمیه» این جریان و این حدیث را از مسلمات تاریخ دانسته‌اند. (2) 30

أ

اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله‌

به نظر مکتب اهل بیت علیهم السلام، خاندان رسول اکرم صلی الله علیه و آله که بایستی بر آنها صلوات فرستاده شود، عبارتند از: افراد معصوم آن خاندان؛ و صلوات بر افراد دیگری غیر از آنها واجب نیست. (3) ده‌ها حدیث از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در منابع روایی اهل سنت بر این مدّعا دلالت می‌کنند، مانند روایتی که احمد بن حنبل در مسند خود آورده است؛ رسول اکرم صلی الله علیه و آله عبای یمنی خود را بر روی فاطمه و علی و حسن و حسین علیهم السلام انداخت. سپس رو به آسمان کرد و فرمود: «پروردگارا! اینها خاندان محمّد هستند؛ پس صلوات و برکات خود را بر محمّد و آل محمّد فرو فرست، به درستی که تو بزرگوار و

1- زندگانی حضرت محمّد صلی الله علیه و آله، رسولی محلاتی، صفحه 139.

2- فروغ ابدیت، ج 1، ص 259.

3- آزموده‌ها، ج 4، ص 61، به نقل از تذکرة الفقهاء، ج 3، ص 234.