حج گنجینه اسرار صفحه 134

فرسوده گردد و محو شود. هر چند خداوند تمام‌کننده نور خود است.

آن‌گاه امام حسین(ع) بخشی از آیاتی را که در حقّ خاندان پیامبر(ص) نازل شده بود، تلاوت می‌کرد و به مردم سوگند داد که در بازگشت به بلاد(و شهرهای) خود، سخنان او را به آن گروه از مردم که اعتماد دارند، برسانند. سپس از کرسی خطابه، پایین آمد و مردم متفرق شدند. (1)

بدین ترتیب، امام حسین(ع) با این سخنان پر شور، ازطاغوت عصرخود، برائت و بیزاری جست و حج را با بعد سیاسی آن، که برائت از مشرکان و حاکمان زورگو و فاسد بود، توأم ساخت و حج را از عبادت خشک و بی‌روح خارج کرد و از اجتماع عظمیم و با شکوهی که در سرزمین مناجمع شده بودند، کمال بهره‌برداری را نمود.

جمع بندی‌

با توجه، به مباحث گذشته، در یک جمع‌بندی می‌توان گفت، بدون تردید، برائت از مشرکین هیچ محدودیتی از نظر زمان و مکان ندارد و بر همه واجب است که در هر زمان و در هر مکان که ضرورت داشته باشد، برائت خود را به صورت انفرادی و اجتماعی از مشرکین اعلام نمایند.

البته در صورتی که رهبر و ولی امر مسلمین، زمان و مکان و شکل خاصی را برای انجام این امر و فریضه مهم اسلامی تعیین کند، اطاعت از رهبر و ولی امر، نیز واجب می‌گردد.

اما مسئله مهم این است که کدام مکان و زمان برای اظهار برائت عمومی مسلمانان جهان از مشرکان، مناسب‌تر و ثمر بخش‌تر است؟ با توجّه به روش و شیوه رسول خدا(ص) و نیز امامان معصوم(ع) می‌توان گفت که سرزمین وحی و خانه توحید، شایسته‌ترین مکان، و موسم حج، بهترین زمان برای ابراز برائت مسلمانان جهان از شرک و مشرکان(و قدرت‌های زورگو و متجاوز) است. چنان‌که امام خمینی(ره) در این باره می‌فرماید:

کدام خانه‌ای سزاوارتر از کعبه و خانه امن و طهارت ناس(مردم) است که در آن به هر چه تجاوز و ستم و استثمار و بردگی و یا دون صفتی و نامردمی است، عملًا و قولًا پشت شود و در تجدید میثاق(أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ) بت آلهه‌ها و(أَرْبابٌ