حج گنجینه اسرار صفحه 16

قلب‌های‌شان قساوت پیدا کرد».(حدید: 16)

به تدریج، فساد در زندگی و سپس تحریف در مناسک حج پدید آمد و حج با شرک آلوده گردید و قدرت‌طلبان و سودجویان سلطه‌گر از موقعیت کعبه برای تثبیت موضع خود، سوء استفاده کردند و هر کدام در کعبه، برای خود خدا و آئینی ساختند. آنان در حقیقت، پایگاهی بدلی برای حفظ قدرت و منافع خود ایجاد کردند.

قبیله «جُرهم» بر ضد قبیله «سعد بن عدنان» قیام کرد و سپس «عمرو بن ربیعة بن حارثه» رئیس قبیله «خُزاعه» بر «عمرو بن حارث جرهمی»، رئیس قبیله جرهم شورید و آن‌گاه قبیله «قُصَی بن کِلاب» برای نابودی قبیله خزاعه جنگ‌های زیادی به راه انداخت و هر کدام پس از پیروزی و تسلط بر کعبه، حاکمیت خود را با بت جدید و مراسم شرک آلود ویژه‌ای تثبیت نمودند. (1)

«ابن کلبی»(متوفای 204 یا 206 ه. ق) در کتاب «الاصنام» خود درباره تحریف مناسک حج و روی آوردن اعراب دوره جاهلیت به بت‌پرستی، مطالبی جالب و مهم دارد. او در این کتاب- همان‌طور که از نام آن پیداست- اسامی تمام بت‌هایی که در آن زمان مورد پرستش اقوام و گروه‌ها بوده‌اند، ذکر کرده است.

وی در این باره می‌گوید:

نخستین کس از اولاد اسماعیل و غیر آنها از مردم که اصنام(بت‌ها) را پرستش کرد و آنها را بنا بر یادگاری که از آنان هنگام مفارقت از دین اسماعیل در خاطر داشت نام‌گذاری نمود، «هُذَیل» پسر «مُدرِکه» بود. اینان «سُواع» را به خدایی گرفتند و سپس آن را در «رهاط» از سرزمین «ینبع» که خود، دهی از قریه‌های مدینه است، جای دادند.

از سوی دیگر قبیله «کلب» در «دُومَة الجندل»، «وُد» را به خدایی گرفتند وقوم «مِدحَج» و اهل «جرش»، «یغوث» را به خدایی گرفتند. قبیله «خیوان» نیز «یعوق» را و به همین ترتیب قبیله «حِمیر»، «نسر» را به خدایی گرفتند و در