حج گنجینه اسرار صفحه 170

و برآوردن نیازهای آنان ثوابی بس عظیم دارد. در روایتی از امام صادق(ع) آمده است:

قَضاءُ حاجَةِ المؤمِنِ افضَلُ مِن طَوافٍ وَ طَوافٍ وَ طَوافٍ حَتّی عَدَّ عَشراً. (1)

برآوردن حاجت مؤمن، بهتر است از طواف و طواف و طواف و ... تا اینکه ده طواف را حضرت برشمرد.

«ابو احمد» می‌گوید:

با امام صادق(ع) در طواف بودم و دست حضرت در دست من بود. مردی(از برادران مسلمان) از کنار مطاف، مرا به جهت حاجتی که داشت صدا کرد. با دستم اشاره کردم و گفتم: «همان‌جا باش(همان‌جا بمان) تا از طواف فارغ شوم». امام(ع) فرمود: «قضیه چیست؟» عرض کردم: «مردی برای حاجت خود مرا می‌خواند». فرمود: «آیا او مسلمان است؟» گفتم: «بلی». حضرت فرمود: «برو، حاجت او را برآور». عرض کردم: «گرچه در طواف واجب باشد؟» فرمود: «بلی!» ابواحمد می‌گوید: سپس امام فرمود:

کسی که برادر مسلمان خود را در(برآورده شدن) حاجت او همراهی کند، خداوند هزار هزار(یک میلیون) حسنه و پاداش برای او می‌نویسد و هزار هزار گناه از او محو می‌کند و هزار هزار درجه او را بالا می‌برد. (2)

روایتی به همین مضمون از «ابان بن تغلب» نیز نقل شده است. (3)

«ابو ایوب خَزّاز» روایت کرده است که امام صادق(ع) فرمود:

هر که در برآورده شدن حاجت برادر مسلمانش بکوشد و رضای خدای تعالی را بجوید خداوند برای او هزار هزار حسنه می‌نویسد و بدان سبب خویشاوندان و همسایگان و برادران و آشنایانش آمرزیده شوند و اگر کسی در دنیا به او احسانی کرده، به او گویند: در آتش درآی و هر کس را بیابی که در دنیا به تو احسانی کرده، به اذن خدا او را خارج کن، مگر اینکه ناصبی [دشمن ائمه] باشد. (4)

1- وسایل الشیعه، ج 9، ص 450.
2- همان، ص 450؛ فروع الکافی، ج 4، ص 414؛ راهنمای حرمین شریفین، ص 83.
3- وسایل الشیعه، ج 9، ص 451.
4- اصول کافی، ج 3، ص 283.