حج گنجینه اسرار صفحه 26

لِی وَ انا اجْزِی عَلَیه» (1)؛ «روزه، برای من است و من پاداش آن را می‌دهم».

امّا در حج، نیز روزه است، زیرا حج‌گزاری که قربانی نیابد، باید سه روز در حج و هفت روز در هنگام بازگشت روزه بگیرد.

(فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ تِلْکَ عَشَرَةٌ کامِلَةٌ)(بقره: 196)

اگر قربانی پیدا نشود و یا وضع مالی شما اجازه ندهد باید سه روز، در همان ایام حج(روز هفتم، هشتم و نهم) و هفت روز پس از بازگشت که مجموع آن، ده روز، می‌شود روزه بگیرد.

همچنین، همه نکاتی که درباره نماز وارد شده، در حج نیز تحقّق می‌یابد؛ زیرا در حج، طواف، تشریع شده که خود نماز است، الطواف بالبیت صلاة. (2)

افزون بر اینکه در حج، نماز هم هست، چون طواف‌کننده پس از طواف بر گرد خانه خدا، نزد مقام حضرت ابراهیم(ع) به نماز طواف می‌ایستد، چنان‌که خدای تعالی فرموده است:(وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِیمَ مُصَلًّی)؛ «از مقام ابراهیم نمازگاهی(عبادتگاهی) برای خود انتخاب کنید».(بقره: 125)

زائر خانه خدا، با نماز خواندن در آنجا ستون دین خود را برپا می‌دارد و به وسیله آن، به مولای خویش تقرب می‌جوید و به همه مزایایی که در نماز است، نایل می‌شود. از این رو، روایت شده است که: «انَّ الَحجَّ افضَلُ مِنَ الصَّلاةِ وَ الصّیامِ» (3)

؛ «حج برتر از نماز و روزه است».

از سوی دیگر حج گزار، به برکاتی که در زکات است، دست می‌یابد، زیرا در حج، انفاق مالی وجود دارد که نابود کننده بخلی است که در نهان مردم، نهادینه شده است. بذل مال در راه حج، جان‌ها را از آلودگی به این بخل، در امان نگاه می‌دارد و هر کس از بخل خویش، در امان نگه‌داشته شود، از رستگاران است.(وَ مَنْ یُوقَ شُحَ

1- وسایل الشیعه، ج 7، ص 290.
2- السنن الکبری، احمد بن الحسین بن علی البیهقی، ج 7، ص 186.
3- من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 143.