حج گنجینه اسرار صفحه 47

مرکب‌ها را یدک می‌کشیدند. پس از طی مسافتی که مردم از پیاده‌روی به زحمت می‌افتادند به آن دو امام بزرگوار، عرض می‌کردند سوار شوند تا زائران خانه خدا از مشقّت پیاده‌روی آسوده گردند. (1)

د) جایگاه حج در سیره امام سجّاد (ع)

در اهمّیت و جایگاه حج از منظر امام سجاد(ع) همین بس که آن حضرت نیز همانند پدر بزرگوارش، بیست بار حج به جا آورد و بر مرکبی که با آن، سفر حج را به جا می‌آورد حتّی یک شلاق هم به آن حیوان نزد.

امام صادق(ع) در این باره فرموده است:

قالَ عَلیُّ بنُ الحُسَین(ع) لابنِهِ مُحَمَّد(ع) حینَ حَضَرَتهُ الوَفاةُ: انَّنی قَد حَجَجتُ عَلی ناقَتی هذهِ عِشرینَ حَجَّةً فَلَم اقرَعها بِسَوطٍ قَرعَةً فَاذا نَفَقَت فَادفِنها، لا تأکُل لَحمَهَا السِّباعُ فَانَّ رَسُولَ الله(ص) قالَ: ما مِن بَعیرٍ یُوقَفُ عَلَیه مَوقِفَ عَرَفَةَ سَبعَ حِجَجٍ الّا جَعَلَهُ اللهُ مِن نَعیمِ الجَنّةِ و بارَک فی نَسلِهِ، فَلَمّا نَفَقَت حَفَرَ لَها ابُوجَعفَرٍ(ع) وَ دَفَنَها. (2)

امام سجّاد(ع) هنگام وفات خود به فرزندش امام محمّد باقر(ع) فرمود: من با این شترم بیست بار حج کرده‌ام و آن را یک شلاق نزده‌ام. هرگاه این شتر بمیرد دفنش کن تا گوشت آن را درندگان نخورند، زیرا رسول خدا(ص) فرمود: شتری نیست که هفت حج در موقف عرفه، وقوف کرده باشد مگر اینکه خداوند آن را از حیوانات بهشتی قرار می‌دهد و نسل آن را مبارک می‌گرداند. زمانی که شتر از دنیا رفت، امام باقر(ع) آن را دفن کرد.

در روایتی نیز آمده است:

حَجَّ عَلیُّ بنُ الحُسَینِ(ع) ماشیاً فَسارَ عِشرینَ یَوماً مِنَ المَدینَةِ الی مکَ‌ة. (3)

1- مناقب آل ابی‌طالب، محمّد بن علی بن شهر آشوب، ج 3، ص 399.
2- بحارالانوار، ج 46، ص 70.
3- وسایل الشیعه، ج 8، ص 56.