حج گنجینه اسرار صفحه 49

وقتی در صور دمیده شود هیچ گونه نسبی، میان آنها نخواهد بود و از یکدیگر تقاضای کمک نمی‌کنند.

ای طاووس! به خدا سوگند فردای قیامت فقط عمل صالحی که پیش فرستاده‌ای به حال تو نفع خواهد داشت. (1)

ه) جایگاه حج در سیره امام باقر (ع)

افلح، خدمت‌گزار امام باقر(ع) روایت کرده است:

خَرَجتُ مَعَ مُحَمَّد بن عَلیّ حاجّاً فَلَمّا دَخَلَ المَسجِدَ نَظَرَ الَی البَیتِ فَبَکی حَتّی عَلا صَوتَهُ فَقُلتُ: بِابی انتَ وَ امّی انّ النّاسَ یَنظُروُنَ الَیکَ فَلَو رَفَعتَ بِصَوتِکَ قَلیلًا، فَقالَ لی: وَیحَکَ یا افلَح وَ لِم لا ابکی لَعَلَّ اللهَ تَعالی ان یَنظُرَ الیَّ مِنهُ بِرَحمَةٍ فَافُوز بِها عِندَهُ غَداً ... (2)

برای انجام حج همراه آن حضرت به مکّه رفتم، وقتی وارد مسجد الحرام شد و چشم او به خانه کعبه افتاد، با صدای بلند شروع به گریه نمود. عرض کردم: پدر و مادرم فدایت! مردم به شما نگاه می‌کنند، آهسته‌تر گریه کنید. امام(ع) فرمود: وای به حال تو، چرا بلند گریه نکنم؟ شاید خداوند به این وسیله به من نظر رحمت کند و فردای قیامت نزد او رستگار گردم. سپس امام(ع) طواف کعبه را انجام داد و آن‌گاه نزد مقام ابراهیم(ع) آمد و نماز خواند، چون سر از سجده برداشت، دیدم، جای سجده از اشک‌های چشم آن حضرت، مرطوب شده است.

و) جایگاه حج در سیره امام جواد (ع)

«علی بن مهزیار» روایت کرده است: امام جواد(ع) در سال 215 ه. ق برای انجام حج به مکّه آمد، صبح پس از بالا آمدن آفتاب، طواف کرد و در هر طوافی، رکن یمانی را لمس نمود، وقتی دور هفتم طواف تمام شد، حجَرالاسود را لمس(استلام) کرد و دست خود را به صورت کشید. آن‌گاه نزد مقام ابراهیم آمد و دو رکعت نماز خواند. سپس نزد کعبه رفت و در حالی که لباس خود را کنار زده بود و شکم مبارک را به دیوار کعبه