حج گنجینه اسرار صفحه 64

فرموده است: «وَجَبَ الْاحرامُ لِعلّةِ الْحَرمِ» (1)

؛ «احرام به خاطر احترام و تکریم حرم الهی واجب شده است.»

همچنین در حدیثی دیگر امام صادق(ع) در این باره می‌فرماید:

حُرِّمَ المَسجِد لِعِلَّةِ الکَعبَةِ وَ حُرِّمَ الحَرَم لِعَلّ‌ةِ المَسجِد وَ وَجَبَ الاحرامُ لِعِلَّةِ الحَرَم. (2)

حرمت مسجد به خاطر کعبه و حرمت حرم به خاطر مسجدالحرام است و احرام به جهت حرمت [تکریم] حرم واجب شده است.

ج) لباس تحریم گناهان‌

یکی از اسرار و فلسفه‌های احرام این است که شخص زائر و حج‌گزار با درآوردن و کندن لباس دوخته از بدن خود، تمام زشتی‌ها و پلیدی‌ها، کج‌روی‌ها و نافرمانی‌ها و شرارت‌ها و تجاوزگری‌ها را نیز، دور می‌اندازد و با پوشیدن لباس احرام، تمام معاصی و گناهان و هر آنچه را که خدای تعالی حرام کرده است بر خود حرام می‌سازد.

چنان‌که امام زین العابدین(ع) در حدیث معروف خود به شبلی در این باره فرموده است:

... فَحینَ احرَمتَ، نَوَیتَ انَّکَ حَرَّمتَ عَلی نَفسِکَ کُلَّ مُحرَّمٍ حَرَّمَهُ اللهُ عَزَّوَجَلّ ... (3)

آیا موقع محرم شدن، متوجه این معنی بودی که تمام آنچه را که خداوند حرام کرده است بر خود تحریم نمایی و هرگز پیرامون آن نگردی؟

از این رو، مراد امام(ع) که می‌فرماید: «حج‌گزار هنگام احرام بستن، قصد کند هر چه را خدا بر وی حرام کرده، او هم بر خود حرام کند»، ترک همه معاصی و گناهان است. پس احرام در میقات، بدین معنی است که خدایا! من تعهد می‌کنم که همه محرمات را بر خود تحریم کرده، و برای همیشه آنها را ترک کنم. (4)

در واقع، حج‌گزار، لباس دوخته را از تن در می‌آورد تا با امام سجاد(ع) هم صدا گردد: «خدایا من دیگر لباس گناه به تن نمی‌کنم و از هر گناهی توبه می‌کنم».

آن‌گاه لباس ندوخته(احرام) به تن می‌کند که هیچ‌گونه، رنگی نگرفته و حلال و

1- علل الشرایع، ج 2، ص 415.
2- همان؛ وسائل الشیعه، ج 9، ص 3.
3- مستدرک الوسائل، ج 10، ص 166.
4- صهبای حج، ص 343.